16 shlokas
- 1
सपवित्रं प्रस्तरम् आदत्ते तस्याग्राणि स्रुवे ऽनक्ति दिव्यङ्क्ष्वेति
sapavitraṃ prastaram ādatte tasyāgrāṇi sruve 'nakti divyaṅkṣveti
- 2
मध्यम् आज्ये ऽन्तरिक्षे ऽङ्क्ष्वेति
madhyam ājye 'ntarikṣe 'ṅkṣveti
- 3
मूलानि हविषि पृथिव्याम् अङ्क्ष्वेति
mūlāni haviṣi pṛthivyām aṅkṣveti
- 4
प्रस्तरात्तृणं निरस्यत्यायुषे त्वेति
prastarāttṛṇaṃ nirasyatyāyuṣe tveti
- 5
प्रस्तरम् अग्नावनुप्रहरत्यग्नये ऽनुमतये स्वाहेति
prastaram agnāvanupraharatyagnaye 'numataye svāheti
- 6
पश्चात्तृणम् अनुप्रहरति द्विषन्तं मे ऽभिधेहि तं चैव प्रदह स्वाहेति
paścāttṛṇam anupraharati dviṣantaṃ me 'bhidhehi taṃ caiva pradaha svāheti
- 7
घृतेनाक्ताः समिध आदधाति समृद्ध्यै स्वाहेति
ghṛtenāktāḥ samidha ādadhāti samṛddhyai svāheti
- 8
भूमिम् आरभ्य शीर्षण्यान्प्राणान् उपस्पृशेत्
bhūmim ārabhya śīrṣaṇyānprāṇān upaspṛśet
- 9
अप उपस्पृश्य द्वादश प्रायश्चित्ताहुतीर्जुहोत्याकूत्यै स्वाहा
कामाय स्वाहा
समृद्ध्यै स्वाहा
ऋचा स्तोमं समर्धय गायत्रेण रथंतरं बृहद्गायत्रवर्तनि स्वाहा
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः
दृशे विश्वाय सूर्यं स्वाहा
चित्रं देवानाम् उदगाद् अनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः
आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च स्वाहा
उद्वयं तमसस्परि स्वः पश्यन्तो ज्योतिर् उत्तरम्
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमं स्वाहा
प्रजापते न त्वद् एतान्यन्यो विश्वा जातानि परि ता बभूव
यत्कामास्ते जुहुमस्तन्नो ऽस्तु वयं स्याम पतयो रयीणां स्वाहा
भूः स्वाहा
भुवः स्वाहा
स्वः स्वाहा
भूर्भुवः स्वः स्वाहेति
apa upaspṛśya dvādaśa prāyaścittāhutīrjuhotyākūtyai svāhā
kāmāya svāhā
samṛddhyai svāhā
ṛcā stomaṃ samardhaya gāyatreṇa rathaṃtaraṃ bṛhadgāyatravartani svāhā
ud u tyaṃ jātavedasaṃ devaṃ vahanti ketavaḥ
dṛśe viśvāya sūryaṃ svāhā
citraṃ devānām udagād anīkaṃ cakṣurmitrasya varuṇasyāgneḥ
āprā dyāvāpṛthivī antarikṣaṃ sūrya ātmā jagatastasthuṣaśca svāhā
udvayaṃ tamasaspari svaḥ paśyanto jyotir uttaram
devaṃ devatrā sūryam aganma jyotir uttamaṃ svāhā
prajāpate na tvad etānyanyo viśvā jātāni pari tā babhūva
yatkāmāste juhumastanno 'stu vayaṃ syāma patayo rayīṇāṃ svāhā
bhūḥ svāhā
bhuvaḥ svāhā
svaḥ svāhā
bhūrbhuvaḥ svaḥ svāheti
- 10
अथास्तीर्णान्दर्भान् आनीय प्रणीतानां च स्रुवस्य चोपरिष्टात्कृत्वापस्रावयञ्जपति सद् असि सन्मे भूयाः सर्वम् असि सर्वं मे भूयाः पूर्णम् असि पूर्णं मे भूया अक्षितम् असि मा मे क्षेष्ठा इति
athāstīrṇāndarbhān ānīya praṇītānāṃ ca sruvasya copariṣṭātkṛtvāpasrāvayañjapati sad asi sanme bhūyāḥ sarvam asi sarvaṃ me bhūyāḥ pūrṇam asi pūrṇaṃ me bhūyā akṣitam asi mā me kṣeṣṭhā iti
- 11
प्रतिदिशम् अप उत्सिञ्चति प्राच्यां दिशि देवा ऋत्विजो मार्जयन्ताम् इति प्राचीनावीती दक्षिणस्यां दिशि मासाः पितरो मार्जयन्ताम् इति यज्ञोपवीती भूत्वाप उपस्पृश्य प्रतीच्यां दिशि गृहाः पशवो मार्जयन्ताम् इत्युदीच्यां दिश्याप ओषधयो वनस्पतयो मार्जयन्ताम् इत्यूर्ध्वायां दिशि यज्ञः संवत्सरो यज्ञपतिर्मार्जयन्ताम् इति
pratidiśam apa utsiñcati prācyāṃ diśi devā ṛtvijo mārjayantām iti prācīnāvītī dakṣiṇasyāṃ diśi māsāḥ pitaro mārjayantām iti yajñopavītī bhūtvāpa upaspṛśya pratīcyāṃ diśi gṛhāḥ paśavo mārjayantām ityudīcyāṃ diśyāpa oṣadhayo vanaspatayo mārjayantām ityūrdhvāyāṃ diśi yajñaḥ saṃvatsaro yajñapatirmārjayantām iti
- 12
समुद्रं वः प्रहिणोमीत्य् अपो निनीय समुद्रं वः प्रहिणोम्यक्षिताः स्वां योनिम् अपि गच्छत
अरिष्टा अस्माकं वीराः सन्तु मा परासेचि नः स्वम् इति
samudraṃ vaḥ prahiṇomīty apo ninīya samudraṃ vaḥ prahiṇomyakṣitāḥ svāṃ yonim api gacchata
ariṣṭā asmākaṃ vīrāḥ santu mā parāseci naḥ svam iti
- 13
यद् अप्सु ते सरस्वतीत्यङ्गुष्ठेनोपकनिष्ठिकया चाक्षिणी विमृजेद्यद् अप्सु ते सरस्वति गोष्वश्वेषु यन्मधु
तेन मे वाजिनीवति मुखम् अङ्धि सरस्वतीति
yad apsu te sarasvatītyaṅguṣṭhenopakaniṣṭhikayā cākṣiṇī vimṛjedyad apsu te sarasvati goṣvaśveṣu yanmadhu
tena me vājinīvati mukham aṅdhi sarasvatīti
- 14
दर्भान्परिधींश्चाग्नावाधाय वामदेव्येन शान्तिं कृत्वा त्रिः पर्युक्षेत्सहविष्कं प्रदक्षिणम् अन्वमंस्थाः प्रासावीर् इति मन्त्रान्संनमयेत्
darbhānparidhīṃścāgnāvādhāya vāmadevyena śāntiṃ kṛtvā triḥ paryukṣetsahaviṣkaṃ pradakṣiṇam anvamaṃsthāḥ prāsāvīr iti mantrānsaṃnamayet
- 15
पूर्णपात्रम् उपनिहितं सा दक्षिणा
pūrṇapātram upanihitaṃ sā dakṣiṇā
- 16
यथाश्रद्धदक्षिणाः पाकयज्ञाः पूर्णपात्रं वा
yathāśraddhadakṣiṇāḥ pākayajñāḥ pūrṇapātraṃ vā

