20 shlokas
- 1
जनमेजय उवाच
कथं विनष्टा भगवन्न् अन्धका वृष्णिभिः सह
पश्यतो वासुदेवस्य भोजाश्चैव महारथाः
janamejaya uvāca
kathaṃ vinaṣṭā bhagavann andhakā vṛṣṇibhiḥ saha
paśyato vāsudevasya bhojāścaiva mahārathāḥ
- 2
वैशंपायन उवाच
षट्त्रिंशे ऽथ ततो वर्षे वृष्णीनाम् अनयो महान्
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः
vaiśaṃpāyana uvāca
ṣaṭtriṃśe 'tha tato varṣe vṛṣṇīnām anayo mahān
anyonyaṃ musalaiste tu nijaghnuḥ kālacoditāḥ
- 3
जनमेजय उवाच
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका ययुः
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे
janamejaya uvāca
kenānuśaptāste vīrāḥ kṣayaṃ vṛṣṇyandhakā yayuḥ
bhojāśca dvijavarya tvaṃ vistareṇa vadasva me
- 4
वैशंपायन उवाच
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम्
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकागतान्
vaiśaṃpāyana uvāca
viśvāmitraṃ ca kaṇvaṃ ca nāradaṃ ca tapodhanam
sāraṇapramukhā vīrā dadṛśurdvārakāgatān
- 5
ते वै साम्बं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा
अब्रुवन्न् उपसंगम्य दैवदण्डनिपीडिताः
te vai sāmbaṃ puraskṛtya bhūṣayitvā striyaṃ yathā
abruvann upasaṃgamya daivadaṇḍanipīḍitāḥ
- 6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोर् अमिततेजसः
ऋषयः साधु जानीत किम् इयं जनयिष्यति
iyaṃ strī putrakāmasya babhror amitatejasaḥ
ṛṣayaḥ sādhu jānīta kim iyaṃ janayiṣyati
- 7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः
प्रत्यब्रुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप
ityuktāste tadā rājanvipralambhapradharṣitāḥ
pratyabruvaṃstānmunayo yattacchṛṇu narādhipa
- 8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरम् आयसम्
वासुदेवस्य दायादः साम्बो ऽयं जनयिष्यति
vṛṣṇyandhakavināśāya musalaṃ ghoram āyasam
vāsudevasya dāyādaḥ sāmbo 'yaṃ janayiṣyati
- 9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नम् ऋते रामजनार्दनौ
yena yūyaṃ sudurvṛttā nṛśaṃsā jātamanyavaḥ
ucchettāraḥ kulaṃ kṛtsnam ṛte rāmajanārdanau
- 10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः
जरा कृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति
samudraṃ yāsyati śrīmāṃstyaktvā dehaṃ halāyudhaḥ
jarā kṛṣṇaṃ mahātmānaṃ śayānaṃ bhuvi bhetsyati
- 11
इत्यब्रुवन्त ते राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्
ityabruvanta te rājanpralabdhāstairdurātmabhiḥ
munayaḥ krodharaktākṣāḥ samīkṣyātha parasparam
- 12
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु ततः केशवम् अभ्ययुः
tathoktvā munayaste tu tataḥ keśavam abhyayuḥ
- 13
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैवं मधुसूदनः
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान्
athābravīttadā vṛṣṇīñśrutvaivaṃ madhusūdanaḥ
antajño matimāṃstasya bhavitavyaṃ tatheti tān
- 14
एवम् उक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुनर्गृहान्
कृतान्तम् अन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः
evam uktvā hṛṣīkeśaḥ praviveśa punargṛhān
kṛtāntam anyathā naicchatkartuṃ sa jagataḥ prabhuḥ
- 15
श्वोभूते ऽथ ततः साम्बो मुसलं तद् असूत वै
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत्
śvobhūte 'tha tataḥ sāmbo musalaṃ tad asūta vai
vṛṣṇyandhakavināśāya kiṃkarapratimaṃ mahat
- 16
प्रसूतं शापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन्
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णम् अकारयत्
prasūtaṃ śāpajaṃ ghoraṃ tacca rājñe nyavedayan
viṣaṇṇarūpastadrājā sūkṣmaṃ cūrṇam akārayat
- 17
प्राक्षिपन्सागरे तच्च पुरुषा राजशासनात्
अघोषयंश्च नगरे वचनाद् आहुकस्य च
prākṣipansāgare tacca puruṣā rājaśāsanāt
aghoṣayaṃśca nagare vacanād āhukasya ca
- 18
अद्य प्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धकगृहेष्विह
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः
adya prabhṛti sarveṣu vṛṣṇyandhakagṛheṣviha
surāsavo na kartavyaḥ sarvairnagaravāsibhiḥ
- 19
यश्च नो ऽविदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित्
जीवन्स शूलम् आरोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः
yaśca no 'viditaṃ kuryātpeyaṃ kaścinnaraḥ kvacit
jīvansa śūlam ārohetsvayaṃ kṛtvā sabāndhavaḥ
- 20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा
नराः शासनम् आज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः
tato rājabhayātsarve niyamaṃ cakrire tadā
narāḥ śāsanam ājñāya tasya rājño mahātmanaḥ

