11 shlokas
- 1
प्र वो देवायाग्नय इति शंसति
प्राणो वै प्र
प्राणं हीमानि सर्वाणि भूतान्य् अनुप्रयन्ति
प्राणम् एव तत्संभावयति प्राणं संस्कुरुते
pra vo devāyāgnaya iti śaṃsati
prāṇo vai pra
prāṇaṃ hīmāni sarvāṇi bhūtāny anuprayanti
prāṇam eva tatsaṃbhāvayati prāṇaṃ saṃskurute
- 2
दीदिवांसम् अपूर्व्यम् इति शंसति
मनो वै दीदाय
मनसो हि न किंचन पूर्वम् अस्ति
मन एव तत्संभावयति मनः संस्कुरुते
dīdivāṃsam apūrvyam iti śaṃsati
mano vai dīdāya
manaso hi na kiṃcana pūrvam asti
mana eva tatsaṃbhāvayati manaḥ saṃskurute
- 3
स नः शर्माणि वीतय इति शंसति
वाग्वै शर्म
तस्माद्वाचानुवदन्तम् आह शर्मवद् आस्मा अयांसीति
वाचम् एव तत्संभावयति वाचं संस्कुरुते
sa naḥ śarmāṇi vītaya iti śaṃsati
vāgvai śarma
tasmādvācānuvadantam āha śarmavad āsmā ayāṃsīti
vācam eva tatsaṃbhāvayati vācaṃ saṃskurute
- 4
उत नो ब्रह्मन्न् अविष इति शंसति
श्रोत्रं वै ब्रह्म
श्रोत्रेण हि ब्रह्म शृणोति
श्रोत्रे ब्रह्म प्रतिष्ठितम्
श्रोत्रम् एव तत्संभावयति श्रोत्रं संस्कुरुते
uta no brahmann aviṣa iti śaṃsati
śrotraṃ vai brahma
śrotreṇa hi brahma śṛṇoti
śrotre brahma pratiṣṭhitam
śrotram eva tatsaṃbhāvayati śrotraṃ saṃskurute
- 5
स यन्ता विप्र एषाम् इति शंसति
अपानो वै यन्ता
अपानेन ह्ययं यतः प्राणो न पराङ्भवति
अपानम् एव तत्संभावयत्य् अपानं संस्कुरुते
sa yantā vipra eṣām iti śaṃsati
apāno vai yantā
apānena hyayaṃ yataḥ prāṇo na parāṅbhavati
apānam eva tatsaṃbhāvayaty apānaṃ saṃskurute
- 6
ऋतावा यस्य रोदसी इति शंसति
चक्षुर्वा ऋतम्
तस्माद्यतरो विवदमानयोर् आहाहम् अनुष्ठ्या चक्षुषादर्शम् इति तस्य श्रद्दधति
चक्षुर् एव तत्संभावयति चक्षुः संस्कुरुते
ṛtāvā yasya rodasī iti śaṃsati
cakṣurvā ṛtam
tasmādyataro vivadamānayor āhāham anuṣṭhyā cakṣuṣādarśam iti tasya śraddadhati
cakṣur eva tatsaṃbhāvayati cakṣuḥ saṃskurute
- 7
नू नो रास्व सहस्रवत्तोकवत्पुष्टिमद्वस्व् इत्य् उत्तमया परिदधाति
आत्मा वै समस्तः सहस्रवांस्तोकवान्पुष्टिमान्
आत्मानम् एव तत्समस्तं संभावयत्य् आत्मानं समस्तं संस्कुरुते
nū no rāsva sahasravattokavatpuṣṭimadvasv ity uttamayā paridadhāti
ātmā vai samastaḥ sahasravāṃstokavānpuṣṭimān
ātmānam eva tatsamastaṃ saṃbhāvayaty ātmānaṃ samastaṃ saṃskurute
- 8
याज्यया यजति
प्रत्तिर्वै याज्या पुण्यैव लक्ष्मीः
पुण्याम् एव तल्लक्ष्मीं संभावयति पुण्यां लक्ष्मीं संस्कुरुते
yājyayā yajati
prattirvai yājyā puṇyaiva lakṣmīḥ
puṇyām eva tallakṣmīṃ saṃbhāvayati puṇyāṃ lakṣmīṃ saṃskurute
- 9
स एवं विद्वांश्छन्दोमयो देवतामयो ब्रह्ममयो ऽमृतमयः सम्भूय देवता अप्येति य एवं वेद
sa evaṃ vidvāṃśchandomayo devatāmayo brahmamayo 'mṛtamayaḥ sambhūya devatā apyeti ya evaṃ veda
- 10
यो वै तद्वेद यथा छन्दोमयो देवतामयो ब्रह्ममयो ऽमृतमयः सम्भूय देवता अप्येति तत्सुविदितम्
yo vai tadveda yathā chandomayo devatāmayo brahmamayo 'mṛtamayaḥ sambhūya devatā apyeti tatsuviditam
- 11
इत्य् अध्यात्मम्
अथाधिदैवतम्
ity adhyātmam
athādhidaivatam

