10 shlokas
- 1
तद् आहुः सर्पेत्न सर्पेत् इति
सर्पेद् इति हैक आहुः
उभयेषां वा एष देवमनुष्याणाम्भक्षो यद्बहिष्पवमानः
तस्माद् एनम् अभिसंगच्छन्त इति वदन्तः
tad āhuḥ sarpetna sarpet iti
sarped iti haika āhuḥ
ubhayeṣāṃ vā eṣa devamanuṣyāṇāmbhakṣo yadbahiṣpavamānaḥ
tasmād enam abhisaṃgacchanta iti vadantaḥ
- 2
तत्तन्नादृत्यम्
tattannādṛtyam
- 3
यत्सर्पेद् ऋचम् एव तत्साम्नो ऽनुवर्त्मानं कुर्यात्
य एनं तत्र ब्रूयाद् अनुवर्त्मा न्वा अयं होता सामगस्याभूद् उद्गातरि यशोऽधाद् अच्योष्टायतनाच्च्योष्यत आयतनाद् इति शश्वत्तथा स्यात्
yatsarped ṛcam eva tatsāmno 'nuvartmānaṃ kuryāt
ya enaṃ tatra brūyād anuvartmā nvā ayaṃ hotā sāmagasyābhūd udgātari yaśo'dhād acyoṣṭāyatanāccyoṣyata āyatanād iti śaśvattathā syāt
- 4
तस्मात्तत्रैवासीनो ऽनुमन्त्रयेत
tasmāttatraivāsīno 'numantrayeta
- 5
यो देवानाम् इह सोमपीथो यज्ञे बर्हिषि वेद्याम्तस्यापि भक्षयामसीति
yo devānām iha somapītho yajñe barhiṣi vedyāmtasyāpi bhakṣayāmasīti
- 6
एवम् उ हास्यात्मा सोमपीथाद् अनन्तरितो भवति
evam u hāsyātmā somapīthād anantarito bhavati
- 7
अथो ब्रूयान्मुखम् असि
मुखम्भूयासम् इति
atho brūyānmukham asi
mukhambhūyāsam iti
- 8
मुखं वा एतद्यज्ञस्य यद्बहिष्पवमानः
mukhaṃ vā etadyajñasya yadbahiṣpavamānaḥ
- 9
मुखं स्वेषु भवति श्रेष्ठः स्वानाम्भवति य एवं वेद
mukhaṃ sveṣu bhavati śreṣṭhaḥ svānāmbhavati ya evaṃ veda
- 10
तौ तथेत्य् अब्रूताम्
तौ वै वो वरं वृणावहा इति
वृणाथाम् इति
ताव् एतम् एव वरम् अवृणाताम्प्रातःसवने पयस्याम्
सैनयोर् एषाच्युता
वरवृता ह्य् एनयोः
तद्यद् अस्यै विमत्तम् इव तद् अस्यै समृद्धम्
विमत्तम् इव हि तौ तया निरकुरुताम्
tau tathety abrūtām
tau vai vo varaṃ vṛṇāvahā iti
vṛṇāthām iti
tāv etam eva varam avṛṇātāmprātaḥsavane payasyām
sainayor eṣācyutā
varavṛtā hy enayoḥ
tadyad asyai vimattam iva tad asyai samṛddham
vimattam iva hi tau tayā nirakurutām

