7 shlokas
- 1
वयं घ त्वा सुतावन्त इति सतोबृहत्यो वर्षीयश्छन्द आक्रमते ऽनपभ्रंशाय
vayaṃ gha tvā sutāvanta iti satobṛhatyo varṣīyaśchanda ākramate 'napabhraṃśāya
- 2
नकिष्टं कर्मणा नशद् इति बृहत्यः सत्यो ऽभ्यारम्भेण जगत्यः
nakiṣṭaṃ karmaṇā naśad iti bṛhatyaḥ satyo 'bhyārambheṇa jagatyaḥ
- 3
अपभ्रंश इव वा एष यज्ज्यायसः स्तोमात्कनीयांसं स्तोमम् उपयन्ति यद् एता अभ्यारम्भेण जगत्यो भवन्त्य् अह्न एव प्रत्युत्तम्भाय
apabhraṃśa iva vā eṣa yajjyāyasaḥ stomātkanīyāṃsaṃ stomam upayanti yad etā abhyārambheṇa jagatyo bhavanty ahna eva pratyuttambhāya
- 4
अभिनिधनं काण्वं भवति
abhinidhanaṃ kāṇvaṃ bhavati
- 5
अभिनिधनेन वा इन्द्रो वृत्राय वज्रं प्राहरत्तम् अस्तृणुत स्तृणुते भ्रातृव्यम् अभिनिधनेन तुष्टुवानः
abhinidhanena vā indro vṛtrāya vajraṃ prāharattam astṛṇuta stṛṇute bhrātṛvyam abhinidhanena tuṣṭuvānaḥ
- 6
वैखानसं भवति
vaikhānasaṃ bhavati
- 7
वैखानसा वा ऋषय इन्द्रस्य प्रिया आसंस्तान्रहस्युर्देवमलिम्लुड्मुनिमरणे ऽमारयत्तं देवा अब्रुवन्क्व तर्षयो ऽभूवन्न् इति तान्प्रैषम् ऐच्छत्तान्नाविन्दत्स इमान्लोकान् एकधारेणापुनात्तान्मुनिमरणे ऽविन्दत्तान् एतेन साम्ना समैरयत्तद्वाव स तर्ह्य् अकामयत कामसनि साम वैखानसं कामम् एवैतेनावरुन्द्धे स्तोमः
vaikhānasā vā ṛṣaya indrasya priyā āsaṃstānrahasyurdevamalimluḍmunimaraṇe 'mārayattaṃ devā abruvankva tarṣayo 'bhūvann iti tānpraiṣam aicchattānnāvindatsa imānlokān ekadhāreṇāpunāttānmunimaraṇe 'vindattān etena sāmnā samairayattadvāva sa tarhy akāmayata kāmasani sāma vaikhānasaṃ kāmam evaitenāvarunddhe stomaḥ

