16 shlokas
- 1
अत्रानाद्यज्ञानद्यतिना ऋषित्वविप्रत्वसंज्ञकेन महता ऐश्वर्येण महेश्वर इति सिद्धम् इह तु यदायं वाग्विशुद्धो निष्कलस्तदा किं समानपुरुषवद् अनीश्वर इत्यस्य संशयस्य संव्युदासार्थम् उच्यते महेश्वर इति
atrānādyajñānadyatinā ṛṣitvavipratvasaṃjñakena mahatā aiśvaryeṇa maheśvara iti siddham iha tu yadāyaṃ vāgviśuddho niṣkalastadā kiṃ samānapuruṣavad anīśvara ityasya saṃśayasya saṃvyudāsārtham ucyate maheśvara iti
- 2
यस्माद् अस्यैश्वर्यं निष्कलस्यापि स्वगुणसद्भावः सतत्त्वं तत्त्वधर्मः
yasmād asyaiśvaryaṃ niṣkalasyāpi svaguṇasadbhāvaḥ satattvaṃ tattvadharmaḥ
- 3
तदकृतकत्वं पुरुषचैतन्यवत्
tadakṛtakatvaṃ puruṣacaitanyavat
- 4
अतस्तदाप्ययं महानेवेश्वरो महेश्वरः
atastadāpyayaṃ mahāneveśvaro maheśvaraḥ
- 5
तस्मादकृतक एव महच्छब्द इत्यतो महेश्वर इति
tasmādakṛtaka eva mahacchabda ityato maheśvara iti
- 6
एवमोंकारमिति ध्येयमुक्तम्
evamoṃkāramiti dhyeyamuktam
- 7
ध्येयगुणीकरणमुक्तम् ऋषिर्विप्रो महानेष इति
dhyeyaguṇīkaraṇamuktam ṛṣirvipro mahāneṣa iti
- 8
ध्येयावधारणमुक्तं वाग्विशुद्धो निष्कल इति
dhyeyāvadhāraṇamuktaṃ vāgviśuddho niṣkala iti
- 9
ध्येयशक्तिप्रशंसा चोक्ता महेश्वर इति
dhyeyaśaktipraśaṃsā coktā maheśvara iti
- 10
एवं यस्माद् इन्द्रियजये वर्तते अतो वसत्यर्थवृत्तिबलक्रियालाभादयश्च व्याख्याता इति
evaṃ yasmād indriyajaye vartate ato vasatyarthavṛttibalakriyālābhādayaśca vyākhyātā iti
- 11
अतोऽत्र युक्तं वक्तुम्
ato'tra yuktaṃ vaktum
- 12
शून्यागारगुहाप्रकरणं परिसमाप्तमिति
śūnyāgāraguhāprakaraṇaṃ parisamāptamiti
- 13
आह शून्यागारगुहायां यदा जितानीन्द्रियाणि देवनित्यता च प्राप्ता भवति तदा किं तदेव भैक्ष्यं वृत्तिमास्थाय तत्रैवानेन दुःखान्तप्राप्तेः स्थेयम्
āha śūnyāgāraguhāyāṃ yadā jitānīndriyāṇi devanityatā ca prāptā bhavati tadā kiṃ tadeva bhaikṣyaṃ vṛttimāsthāya tatraivānena duḥkhāntaprāpteḥ stheyam
- 14
आहोस्विद्दृष्टोऽस्यापि वसत्यर्थो वृत्तिर्बलक्रियालाभाश्चेति
āhosviddṛṣṭo'syāpi vasatyartho vṛttirbalakriyālābhāśceti
- 15
उच्यते दृष्टः
ucyate dṛṣṭaḥ
- 16
यस्मादाह
yasmādāha

