17 shlokas
- 1
अत्र भस्म तद् एव
atra bhasma tad eva
- 2
निरुक्तम् अस्य पूर्वोक्तम्
niruktam asya pūrvoktam
- 3
भस्मनि इत्य् औपश्लेषिकं संनिधानम्
bhasmani ity aupaśleṣikaṃ saṃnidhānam
- 4
शय इत्य् उपशमस्य विश्रामस्याख्या
śaya ity upaśamasya viśrāmasyākhyā
- 5
इत इत्य् एतद् आज्ञायां नियोगे च
ita ity etad ājñāyāṃ niyoge ca
- 6
भस्मन्य् एव रात्रौ स्वप्तव्यं नान्यत्रेत्य् अर्थः
bhasmany eva rātrau svaptavyaṃ nānyatrety arthaḥ
- 7
उक्तं हि
यथा मृगा मृत्युभयस्य भीता उद्विग्नवासा न लभन्ति निद्राम्
एवं यतिर्ध्यानपरो महात्मा संसारभीतो न लभेत निद्राम्
uktaṃ hi
yathā mṛgā mṛtyubhayasya bhītā udvignavāsā na labhanti nidrām
evaṃ yatirdhyānaparo mahātmā saṃsārabhīto na labheta nidrām
- 8
किं च विशेषार्थित्वात्
kiṃ ca viśeṣārthitvāt
- 9
विशेषार्थी चायं ब्राह्मणः
viśeṣārthī cāyaṃ brāhmaṇaḥ
- 10
उक्तं हि
न विशेषार्थिनां निद्रा चिरं नेत्रेषु तिष्ठति
हयानाम् इव जात्यानाम् अर्धरात्रार्धशायिनाम्
uktaṃ hi
na viśeṣārthināṃ nidrā ciraṃ netreṣu tiṣṭhati
hayānām iva jātyānām ardharātrārdhaśāyinām
- 11
तस्मात्परिवृष्टे भूप्रदेशे दिवा परिग्रहं कृत्वा भस्मास्तीर्याध्ययनाध्यापनध्यानाभिनिविष्टेन प्रवचनचिन्तनाभिनिवेशैश्च श्रान्तेन बाहूपधानेन सद्योजातादिसंस्कृते भस्मनि रात्रौ स्वप्तव्यम् इत्य् अर्थः
tasmātparivṛṣṭe bhūpradeśe divā parigrahaṃ kṛtvā bhasmāstīryādhyayanādhyāpanadhyānābhiniviṣṭena pravacanacintanābhiniveśaiśca śrāntena bāhūpadhānena sadyojātādisaṃskṛte bhasmani rātrau svaptavyam ity arthaḥ
- 12
किमर्थम् इति चेत्
kimartham iti cet
- 13
उच्यते तपोऽर्थं भूप्रदेशे शौचार्थं विश्रामार्थं वा
ucyate tapo'rthaṃ bhūpradeśe śaucārthaṃ viśrāmārthaṃ vā
- 14
समविषमनिम्नोन्नतायां भूमौ यामं यामद्वयं वा स्वप्तव्यम् इत्य् अर्थः
samaviṣamanimnonnatāyāṃ bhūmau yāmaṃ yāmadvayaṃ vā svaptavyam ity arthaḥ
- 15
आह किं स्नानं शयनं च भस्मना प्रयोजनद्वयम् एवात्र कर्तव्यम् उतान्यद् अपि
āha kiṃ snānaṃ śayanaṃ ca bhasmanā prayojanadvayam evātra kartavyam utānyad api
- 16
सवनान्तस्थस्यास्याशौचकं प्राप्तस्य निर्घातकं किम् इति
savanāntasthasyāsyāśaucakaṃ prāptasya nirghātakaṃ kim iti
- 17
तद् उच्यते
tad ucyate

