164 shlokas
- 1
केलिकेशग्रहव्यग्रगौरीकरनखावृतम्
शिवायानेकचन्द्राढ्यम् इव शार्वं शिरो ऽस्तु वः
kelikeśagrahavyagragaurīkaranakhāvṛtam
śivāyānekacandrāḍhyam iva śārvaṃ śiro 'stu vaḥ
- 2
करं दानाम्भसार्द्रं यः कुञ्चिताग्रं प्रसारयन्
ददत्सिद्धिमिवाभाति स पायाद्वो गजाननः
karaṃ dānāmbhasārdraṃ yaḥ kuñcitāgraṃ prasārayan
dadatsiddhimivābhāti sa pāyādvo gajānanaḥ
- 3
एवं स तत्र कौशाम्ब्यां पुत्रो वत्सेश्वरस्य ताम्
परिणीय युवा प्राणसमां मदनमञ्चुकाम्
evaṃ sa tatra kauśāmbyāṃ putro vatseśvarasya tām
pariṇīya yuvā prāṇasamāṃ madanamañcukām
- 4
नरवाहनदत्तः स्वैः सचिवैर्गोमुखादिभिः
समं तस्थौ यथाकामं परिपूर्णमनोरथः
naravāhanadattaḥ svaiḥ sacivairgomukhādibhiḥ
samaṃ tasthau yathākāmaṃ paripūrṇamanorathaḥ
- 5
एकदा चोल्लसन्मत्तकोकिलारावराजिते
प्रवर्तितलतालास्यवल्गन्मलयमारुते
ekadā collasanmattakokilārāvarājite
pravartitalatālāsyavalganmalayamārute
- 6
प्रगीतभृङ्गसुभगे सम्प्राप्ते च मधूत्सवे
ययौ विहर्तुमुद्यानं राजपुत्रः समन्त्रिकः
pragītabhṛṅgasubhage samprāpte ca madhūtsave
yayau vihartumudyānaṃ rājaputraḥ samantrikaḥ
- 7
तत्र भ्रान्त्वागतो ऽकस्माद् उपेत्य निजगाद तम्
प्रहर्षोत्फुल्लनयनः स्ववयस्यस्तपन्तकः
tatra bhrāntvāgato 'kasmād upetya nijagāda tam
praharṣotphullanayanaḥ svavayasyastapantakaḥ
- 8
युवराज मया दृष्टा कापीतो नातिदूरतः
कन्यावतीर्य गगनात्स्थिताशोकतरोरधः
yuvarāja mayā dṛṣṭā kāpīto nātidūrataḥ
kanyāvatīrya gaganātsthitāśokataroradhaḥ
- 9
तयैव प्रेषितश्चाहमुपेत्य ससखीकया
स्वकान्तिद्योतितदिशा त्वदाह्वानाय कन्यया
tayaiva preṣitaścāhamupetya sasakhīkayā
svakāntidyotitadiśā tvadāhvānāya kanyayā
- 10
तच्छ्रुत्वा स स्वसचिवैः साकं तद्दर्शनोत्सुकः
नरवाहनदत्तस्तत्तरुमूलमगाद्द्रुतम्
tacchrutvā sa svasacivaiḥ sākaṃ taddarśanotsukaḥ
naravāhanadattastattarumūlamagāddrutam
- 11
ददर्श तत्र तां कान्तां लोललोचनषट्पदाम्
शोणौष्ठपल्लवां पीनस्तनस्तबकशोभिताम्
dadarśa tatra tāṃ kāntāṃ lolalocanaṣaṭpadām
śoṇauṣṭhapallavāṃ pīnastanastabakaśobhitām
- 12
परागपुञ्जगौराङ्गीं छायया तापहारिणीम्
आत्तोचिताकृतिं साक्षादिवोपवनदेवताम्
parāgapuñjagaurāṅgīṃ chāyayā tāpahāriṇīm
āttocitākṛtiṃ sākṣādivopavanadevatām
- 13
उपाययौ च प्रणतां स ताम् अभिननन्द च
दिव्यकन्यां नृपसुतस्तद्रूपापहृतेक्षणः
upāyayau ca praṇatāṃ sa tām abhinananda ca
divyakanyāṃ nṛpasutastadrūpāpahṛtekṣaṇaḥ
- 14
अथ तत्सचिवः सर्वेषूपविष्टेषु गोमुखः
ताम् अपृच्छच्छुभे का त्वं किमर्थश्चागमो ऽत्र ते
atha tatsacivaḥ sarveṣūpaviṣṭeṣu gomukhaḥ
tām apṛcchacchubhe kā tvaṃ kimarthaścāgamo 'tra te
- 15
तच्छ्रुत्वा सा दुरुल्लङ्घ्यमन्मथाज्ञोज्झितत्रपा
नरवाहनदत्तस्य वदनाम्भोरुहं मुहुः
tacchrutvā sā durullaṅghyamanmathājñojjhitatrapā
naravāhanadattasya vadanāmbhoruhaṃ muhuḥ
- 16
पश्यन्ती चक्षुषा तिर्यगसमप्रणवस्रुता
विस्तरेणात्मवृत्तान्तकथाम् एवम् अवर्णयत्
paśyantī cakṣuṣā tiryagasamapraṇavasrutā
vistareṇātmavṛttāntakathām evam avarṇayat
- 17
अस्ति त्रिजगति ख्यातो नगेन्द्रो हिमवानिति
भूरिशृङ्गस्य तस्यैकं शृङ्गं गौरीपतेर्गिरिः
asti trijagati khyāto nagendro himavāniti
bhūriśṛṅgasya tasyaikaṃ śṛṅgaṃ gaurīpatergiriḥ
- 18
भास्वन्मणिप्रभामाली विलसत्तुहिनद्युतिः
गगनाभोग इव यः परिच्छेत्तुं न शक्यते
bhāsvanmaṇiprabhāmālī vilasattuhinadyutiḥ
gaganābhoga iva yaḥ paricchettuṃ na śakyate
- 19
हरप्रसादलभ्यानां जरामृत्युभयच्छिदाम्
सिद्धीनामोषधीनां च निधानं यस्य सानवः
haraprasādalabhyānāṃ jarāmṛtyubhayacchidām
siddhīnāmoṣadhīnāṃ ca nidhānaṃ yasya sānavaḥ
- 20
येन विद्याधरव्रातशरीररुचिपिञ्जरैः
शिखरैर् अमराद्रीन्द्रशृङ्गशोभाभिभूयते
yena vidyādharavrātaśarīrarucipiñjaraiḥ
śikharair amarādrīndraśṛṅgaśobhābhibhūyate
- 21
तत्र काञ्चनशृङ्गाख्यमस्ति हेममयं पुरम्
भाभिः प्रभाकरस्थानम् इव यद्भाति भासुरम्
tatra kāñcanaśṛṅgākhyamasti hemamayaṃ puram
bhābhiḥ prabhākarasthānam iva yadbhāti bhāsuram
- 22
बहुयोजनविस्तीर्णे तस्मिन्विद्याधरेश्वरः
आस्ते हेमप्रभो नाम दृढभक्तिरुमापतौ
bahuyojanavistīrṇe tasminvidyādhareśvaraḥ
āste hemaprabho nāma dṛḍhabhaktirumāpatau
- 23
तस्य चास्ति महादेवी पत्नीषु बहुषु प्रिया
अलंकारप्रभा नाम रोहिणीव हिमत्विषः
tasya cāsti mahādevī patnīṣu bahuṣu priyā
alaṃkāraprabhā nāma rohiṇīva himatviṣaḥ
- 24
तया सह स राजा च प्रातर् उत्थाय धार्मिकः
स्नात्वार्चयित्वा विधिवद्गौरीयुक्तं महेश्वरम्
tayā saha sa rājā ca prātar utthāya dhārmikaḥ
snātvārcayitvā vidhivadgaurīyuktaṃ maheśvaram
- 25
एत्य मानुषलोकं च रत्नमिश्रं दिने दिने
ब्राह्मणेभ्यो दरिद्रेभ्यः स्वर्णलक्षं प्रयच्छति
etya mānuṣalokaṃ ca ratnamiśraṃ dine dine
brāhmaṇebhyo daridrebhyaḥ svarṇalakṣaṃ prayacchati
- 26
ततश्चागत्य धर्मेण राजकृत्यान्यवेक्ष्य सः
करोत्याहारपानादि मुनिवन्नियतव्रतः
tataścāgatya dharmeṇa rājakṛtyānyavekṣya saḥ
karotyāhārapānādi munivanniyatavrataḥ
- 27
एवं दिनेषु गच्छत्सु तस्योद्घातवशात्किल
अपुत्रताकृता राज्ञश्चिन्ता जातूदपद्यत
evaṃ dineṣu gacchatsu tasyodghātavaśātkila
aputratākṛtā rājñaścintā jātūdapadyata
- 28
तयातिदुर्मनस्कं च दृष्ट्वा पप्रच्छ तं प्रिया
अलंकारप्रभा देवी दौर्मनस्यस्य कारणम्
tayātidurmanaskaṃ ca dṛṣṭvā papraccha taṃ priyā
alaṃkāraprabhā devī daurmanasyasya kāraṇam
- 29
ततः स राजावादीत्तां सर्वसंपत्तिरस्ति मे
एकं तु पुत्रो नास्तीति दुःखं मां देवि बाधते
tataḥ sa rājāvādīttāṃ sarvasaṃpattirasti me
ekaṃ tu putro nāstīti duḥkhaṃ māṃ devi bādhate
- 30
या मया प्राग् अपुत्रस्य पुंसः सत्त्ववतः कथा
श्रुता तत्स्मरणोद्घाताच्चिन्तैषा चोद्गता मम
yā mayā prāg aputrasya puṃsaḥ sattvavataḥ kathā
śrutā tatsmaraṇodghātāccintaiṣā codgatā mama

