11 shlokas
- 1
एतेन ह वा ऐन्द्रेण महाभिषेकेण दीर्घतमा मामतेयो भरतं दौःषन्तिम् अभिषिषेच तस्माद् उ भरतो दौःषन्तिः समन्तं सर्वतः पृथिवीं जयन्परीयायाश्वैर् उ च मेध्यैर् ईजे
etena ha vā aindreṇa mahābhiṣekeṇa dīrghatamā māmateyo bharataṃ dauḥṣantim abhiṣiṣeca tasmād u bharato dauḥṣantiḥ samantaṃ sarvataḥ pṛthivīṃ jayanparīyāyāśvair u ca medhyair īje
- 2
तद् अप्य् एते श्लोका अभिगीताः
tad apy ete ślokā abhigītāḥ
- 3
हिरण्येन परीवृतान्कृष्णाञ्छुक्लदतो मृगान्
मष्णारे भरतो ऽददाच्छतम्बद्वानि सप्त च
hiraṇyena parīvṛtānkṛṣṇāñchukladato mṛgān
maṣṇāre bharato 'dadācchatambadvāni sapta ca
- 4
भरतस्यैष दौःषन्तेर् अग्निः साचीगुणे चितः
यस्मिन्सहस्रम्ब्राह्मणा बद्वशो गा विभेजिरे
bharatasyaiṣa dauḥṣanter agniḥ sācīguṇe citaḥ
yasminsahasrambrāhmaṇā badvaśo gā vibhejire
- 5
अष्टासप्ततिम्भरतो दौःषन्तिर्यमुनाम् अनु
गङ्गायां वृत्रघ्ने ऽबध्नात्पञ्चपञ्चाशतं हयान्
aṣṭāsaptatimbharato dauḥṣantiryamunām anu
gaṅgāyāṃ vṛtraghne 'badhnātpañcapañcāśataṃ hayān
- 6
त्रयस्त्रिंशच्छतं राजाश्वान्बद्ध्वाय मेध्यान्
दौःषन्तिर् अत्यगाद्राज्ञो ऽमायान्मायवत्तरः
trayastriṃśacchataṃ rājāśvānbaddhvāya medhyān
dauḥṣantir atyagādrājño 'māyānmāyavattaraḥ
- 7
महाकर्म भरतस्य न पूर्वे नापरे जनाः
दिवम्मर्त्य इव हस्ताभ्यां नोदापुः पञ्च मानवा इति
mahākarma bharatasya na pūrve nāpare janāḥ
divammartya iva hastābhyāṃ nodāpuḥ pañca mānavā iti
- 8
एतं ह वा ऐन्द्रम्महाभिषेकम्बृहदुक्थ ऋषिर्दुर्मुखाय पाञ्चालाय प्रोवाच तस्माद् उ दुर्मुखः पाञ्चालो राजा सन्विद्यया समन्तं सर्वतः पृथिवीं जयन्परीयाय
etaṃ ha vā aindrammahābhiṣekambṛhaduktha ṛṣirdurmukhāya pāñcālāya provāca tasmād u durmukhaḥ pāñcālo rājā sanvidyayā samantaṃ sarvataḥ pṛthivīṃ jayanparīyāya
- 9
एतं ह वा ऐन्द्रम्महाभिषेकं वासिष्ठः सात्यहव्यो ऽत्यरातये जानंतपये प्रोवाच तस्माद्व् अत्यरातिर्जानंतपिर् अराजा सन्विद्यया समन्तं सर्वतः पृथिवीं जयन्परीयाय
etaṃ ha vā aindrammahābhiṣekaṃ vāsiṣṭhaḥ sātyahavyo 'tyarātaye jānaṃtapaye provāca tasmādv atyarātirjānaṃtapir arājā sanvidyayā samantaṃ sarvataḥ pṛthivīṃ jayanparīyāya
- 10
स होवाच वासिष्ठः सात्यहव्यो ऽजैषीर्वै समन्तं सर्वतः पृथिवीम्महन्मा गमयेति स होवाचात्यरातिर्जानंतपिर्यदा ब्राह्मणोत्तरकुरूञ्जयेयम् अथ त्वम् उ हैव पृथिव्यै राजा स्याः सेनापतिर् एव ते ऽहं स्याम् इति स होवाच वासिष्ठः सात्यहव्यो देवक्षेत्रं वै तन्न वै तन्मर्त्यो जेतुम् अर्हत्य् अद्रुक्षो वै म आत इदं दद इति ततो हात्यरातिं जानंतपिम् आत्तवीर्यं निःशुक्रम् अमित्रतपनः शुष्मिणः शैब्यो राजा जघान
sa hovāca vāsiṣṭhaḥ sātyahavyo 'jaiṣīrvai samantaṃ sarvataḥ pṛthivīmmahanmā gamayeti sa hovācātyarātirjānaṃtapiryadā brāhmaṇottarakurūñjayeyam atha tvam u haiva pṛthivyai rājā syāḥ senāpatir eva te 'haṃ syām iti sa hovāca vāsiṣṭhaḥ sātyahavyo devakṣetraṃ vai tanna vai tanmartyo jetum arhaty adrukṣo vai ma āta idaṃ dada iti tato hātyarātiṃ jānaṃtapim āttavīryaṃ niḥśukram amitratapanaḥ śuṣmiṇaḥ śaibyo rājā jaghāna
- 11
तस्माद् एवं विदुषे ब्राह्मणायैवं चक्रुषे न क्षत्रियो द्रुह्येन्नेद्राष्ट्राद् अवपद्येय नेद्वा मा प्राणो जहद् इति जहद् इति
tasmād evaṃ viduṣe brāhmaṇāyaivaṃ cakruṣe na kṣatriyo druhyennedrāṣṭrād avapadyeya nedvā mā prāṇo jahad iti jahad iti

