11 shlokas
- 1
देवा वै वाचं व्यभजन्त तस्या यो रसो ऽत्यरिच्यत तद्गौरीवितम् अभवद् अनुष्टुभम् अनु परिप्लवते वाग् अनुष्टुब्वाचो रसो गौरीवितम्
devā vai vācaṃ vyabhajanta tasyā yo raso 'tyaricyata tadgaurīvitam abhavad anuṣṭubham anu pariplavate vāg anuṣṭubvāco raso gaurīvitam
- 2
यद्गौरीवितेनान्वहं स्तुवते वाच्य् एव तद्वाचा रसं दधति
yadgaurīvitenānvahaṃ stuvate vācy eva tadvācā rasaṃ dadhati
- 3
रसवद्वाचा वदति य एवं वेदेति
rasavadvācā vadati ya evaṃ vedeti
- 4
द्व्युदासं भवति स्वर्गस्य वा एतौ लोकस्यावसानदेशौ पूर्वेणैव पूर्वम् अहः संस्थापयन्त्य् उत्तरेणोत्तरम् अहर् अभ्यतिवदन्ति
dvyudāsaṃ bhavati svargasya vā etau lokasyāvasānadeśau pūrveṇaiva pūrvam ahaḥ saṃsthāpayanty uttareṇottaram ahar abhyativadanti
- 5
एतद्वै यज्ञस्य श्वस्तनं यद्गौरीवितं यद्गौरीवितम् अनुसृजेयुर् अश्वस्तना अप्रजसः स्युः
etadvai yajñasya śvastanaṃ yadgaurīvitaṃ yadgaurīvitam anusṛjeyur aśvastanā aprajasaḥ syuḥ
- 6
सं वा अन्यो यज्ञस्तिष्ठत इत्य् आहुर्वाग् एव न संतिष्ठत इति यद्गौरीवितम् अन्वहं भवति वाचम् एव तत्पुनः प्रयुञ्जते
saṃ vā anyo yajñastiṣṭhata ity āhurvāg eva na saṃtiṣṭhata iti yadgaurīvitam anvahaṃ bhavati vācam eva tatpunaḥ prayuñjate
- 7
स्वर्णिधनम् अन्वहं भवति
svarṇidhanam anvahaṃ bhavati
- 8
देवक्षेत्रं वा एते ऽभ्यारोहन्ति ये स्वर्णिधनम् उपयन्ति स उ वै सत्त्रिणः सत्त्रम् उपनयेद् इत्य् आहुर्य एनान्देवक्षेत्रम् अभ्यारोहयेद् इति न वै देवक्षेत्र आसीन आर्तिम् आर्छति यत्स्वर्णिधनम् अन्वहं भवति नैव कांचनार्तिम् आर्छन्ति
devakṣetraṃ vā ete 'bhyārohanti ye svarṇidhanam upayanti sa u vai sattriṇaḥ sattram upanayed ity āhurya enāndevakṣetram abhyārohayed iti na vai devakṣetra āsīna ārtim ārchati yatsvarṇidhanam anvahaṃ bhavati naiva kāṃcanārtim ārchanti
- 9
च्यवन्ते वा एते ऽस्माल्लोकाद् इत्य् आहुर्ये स्वर्णिधनम् उपयन्तीति यद् ऋचा स्वरूपं यन्त्य् अस्मिंल्लोके प्रतितिष्ठन्ति यद् एकारो ऽन्तरिक्षे यत्साम्नामुष्मिन्सर्वेषु लोकेषु प्रतितिष्ठन्ति स्वर्णिधनेन तुष्टुवानाः
cyavante vā ete 'smāllokād ity āhurye svarṇidhanam upayantīti yad ṛcā svarūpaṃ yanty asmiṃlloke pratitiṣṭhanti yad ekāro 'ntarikṣe yatsāmnāmuṣminsarveṣu lokeṣu pratitiṣṭhanti svarṇidhanena tuṣṭuvānāḥ
- 10
सुज्ञानं भवति
sujñānaṃ bhavati
- 11
देवा वै स्वर्गं लोकं यन्तो ऽज्ञानाद् अबिभयुस्त एतत्सुज्ञानम् अपश्यंस्तेन ज्ञात्रम् अगच्छन्यत्सुज्ञानम् अन्वहं भवति ज्ञात्रम् एव गच्छन्ति
devā vai svargaṃ lokaṃ yanto 'jñānād abibhayusta etatsujñānam apaśyaṃstena jñātram agacchanyatsujñānam anvahaṃ bhavati jñātram eva gacchanti

