34 shlokas
- 1
अथातः शरीरविचयं शारीरं व्याख्यास्यामः
athātaḥ śarīravicayaṃ śārīraṃ vyākhyāsyāmaḥ
- 2
इति ह स्माह भगवानात्रेयः
iti ha smāha bhagavānātreyaḥ
- 3
शरीरविचयः शरीरोपकारार्थमिष्यते
ज्ञात्वा हि शरीरतत्त्वं शरीरोपकारकरेषु भावेषु ज्ञानमुत्पद्यते
तस्माच्छरीरविचयं प्रशंसन्ति कुशलाः
śarīravicayaḥ śarīropakārārthamiṣyate
jñātvā hi śarīratattvaṃ śarīropakārakareṣu bhāveṣu jñānamutpadyate
tasmāccharīravicayaṃ praśaṃsanti kuśalāḥ
- 4
तत्र शरीरं नाम चेतनाधिष्ठानभूतं पञ्चमहाभूतविकारसमुदायात्मकं समयोगवाहि
यदा ह्यस्मिञ्शरीरे धातवो वैषम्यमापद्यन्ते तदा क्लेशं विनाशं वा प्राप्नोति
वैषम्यगमनं हि पुनर्धातूनां वृद्धिह्रासगमनम् अकार्त्स्न्येन प्रकृत्या च
tatra śarīraṃ nāma cetanādhiṣṭhānabhūtaṃ pañcamahābhūtavikārasamudāyātmakaṃ samayogavāhi
yadā hyasmiñśarīre dhātavo vaiṣamyamāpadyante tadā kleśaṃ vināśaṃ vā prāpnoti
vaiṣamyagamanaṃ hi punardhātūnāṃ vṛddhihrāsagamanam akārtsnyena prakṛtyā ca
- 5
यौगपद्येन तु विरोधिनां धातूनां वृद्धिह्रासौ भवतः
यद्धि यस्य धातोर्वृद्धिकरं तत्ततो विपरीतगुणस्य धातोः प्रत्यवायकरं सम्पद्यते
yaugapadyena tu virodhināṃ dhātūnāṃ vṛddhihrāsau bhavataḥ
yaddhi yasya dhātorvṛddhikaraṃ tattato viparītaguṇasya dhātoḥ pratyavāyakaraṃ sampadyate
- 6
तदेव तस्माद्भेषजं सम्यगवचार्यमाणं युगपन्न्यूनातिरिक्तानां धातूनां साम्यकरं भवति अधिकम् अपकर्षति न्यूनमाप्याययति
tadeva tasmādbheṣajaṃ samyagavacāryamāṇaṃ yugapannyūnātiriktānāṃ dhātūnāṃ sāmyakaraṃ bhavati adhikam apakarṣati nyūnamāpyāyayati
- 7
एतावदेव हि भैषज्यप्रयोगे फलमिष्टं स्वस्थवृत्तानुष्ठाने च यावद्धातूनां साम्यं स्यात्
स्वस्था ह्यपि धातूनां साम्यानुग्रहार्थमेव कुशला रसगुणानाहारविकारांश्च पर्यायेणेच्छन्त्युपयोक्तुं सात्म्यसमाज्ञातान् एकप्रकारभूयिष्ठांश्चोपयुञ्जानास्तद्विपरीतकरसमाज्ञातया चेष्टया सममिच्छन्ति कर्तुम्
etāvadeva hi bhaiṣajyaprayoge phalamiṣṭaṃ svasthavṛttānuṣṭhāne ca yāvaddhātūnāṃ sāmyaṃ syāt
svasthā hyapi dhātūnāṃ sāmyānugrahārthameva kuśalā rasaguṇānāhāravikārāṃśca paryāyeṇecchantyupayoktuṃ sātmyasamājñātān ekaprakārabhūyiṣṭhāṃścopayuñjānāstadviparītakarasamājñātayā ceṣṭayā samamicchanti kartum
- 8
देशकालात्मगुणविपरीतानां हि कर्मणाम् आहारविकाराणां च क्रियोपयोगः सम्यक्सर्वातियोगसंधारणम् असंधारणम् उदीर्णानां च गतिमतां साहसानां च वर्जनं स्वस्थवृत्तमेतावद्धातूनां साम्यानुग्रहार्थमुपदिश्यते
deśakālātmaguṇaviparītānāṃ hi karmaṇām āhāravikārāṇāṃ ca kriyopayogaḥ samyaksarvātiyogasaṃdhāraṇam asaṃdhāraṇam udīrṇānāṃ ca gatimatāṃ sāhasānāṃ ca varjanaṃ svasthavṛttametāvaddhātūnāṃ sāmyānugrahārthamupadiśyate
- 9
धातवः पुनः शारीराः समानगुणैः समानगुणभूयिष्ठैर्वाप्याहारविकारैर् अभ्यस्यमानैर्वृद्धिं प्राप्नुवन्ति ह्रासं तु विपरीतगुणैर्विपरीतगुणभूयिष्ठैर्वाप्याहारैरभ्यस्यमानैः
dhātavaḥ punaḥ śārīrāḥ samānaguṇaiḥ samānaguṇabhūyiṣṭhairvāpyāhāravikārair abhyasyamānairvṛddhiṃ prāpnuvanti hrāsaṃ tu viparītaguṇairviparītaguṇabhūyiṣṭhairvāpyāhārairabhyasyamānaiḥ
- 10
तत्रेमे शरीरधातुगुणाः संख्यासामर्थ्यकरास्तद्यथा गुरुलघुशीतोष्णस्निग्धरूक्षमन्दतीक्ष्णस्थिरसरमृदुकठिनविशदपिच्छिलश्लक्ष्णखरसूक्ष्मस्थूलसान्द्रद्रवाः
तेषु ये गुरवस्ते गुरुभिराहारविकारगुणैर् अभ्यस्यमानैर् आप्याय्यन्ते लघवश्च ह्रसन्ति लघवस्तु लघुभिर् आप्याय्यन्ते गुरवश्च ह्रसन्ति
एवमेव सर्वधातुगुणानां सामान्ययोगाद्वृद्धिः विपर्ययाद्ध्रासः
तस्मान्मांसमाप्याय्यते मांसेन भूयस्तरम् अन्येभ्यः शरीरधातुभ्यः तथा लोहितं लोहितेन मेदो मेदसा वसा वसया अस्थि तरुणास्थ्ना मज्जा मज्ज्ञा शुक्रं शुक्रेण गर्भस्त्वामगर्भेण
tatreme śarīradhātuguṇāḥ saṃkhyāsāmarthyakarāstadyathā gurulaghuśītoṣṇasnigdharūkṣamandatīkṣṇasthirasaramṛdukaṭhinaviśadapicchilaślakṣṇakharasūkṣmasthūlasāndradravāḥ
teṣu ye guravaste gurubhirāhāravikāraguṇair abhyasyamānair āpyāyyante laghavaśca hrasanti laghavastu laghubhir āpyāyyante guravaśca hrasanti
evameva sarvadhātuguṇānāṃ sāmānyayogādvṛddhiḥ viparyayāddhrāsaḥ
tasmānmāṃsamāpyāyyate māṃsena bhūyastaram anyebhyaḥ śarīradhātubhyaḥ tathā lohitaṃ lohitena medo medasā vasā vasayā asthi taruṇāsthnā majjā majjñā śukraṃ śukreṇa garbhastvāmagarbheṇa
- 11
यत्र त्वेवंलक्षणेन सामान्येन सामान्यवताम् आहारविकाराणाम् असान्निध्यं स्यात्संनिहितानां वाप्य् अयुक्तत्वान्नोपयोगो घृणित्वाद् अन्यस्माद्वा कारणात्स च धातुरभिवर्धयितव्यः स्यात्तस्य ये समानगुणाः स्युराहारविकारा असेव्याश्च तत्र समानगुणभूयिष्ठानाम् अन्यप्रकृतीनाम् अप्याहारविकाराणाम् उपयोगः स्यात्
तद्यथा शुक्रक्षये क्षीरसर्पिषोरुपयोगो मधुरस्निग्धशीतसमाख्यातानां चापरेषां द्रव्याणां मूत्रक्षये पुनर् इक्षुरसवारुणीमण्डद्रवमधुराम्ललवणोपक्लेदिनां पुरीषक्षये कुल्माषमाषकुष्कुण्डाजमध्ययवशाकधान्याम्लानां वातक्षये कटुकतिक्तकषायरूक्षलघुशीतानां पित्तक्षयेऽम्ललवणकटुकक्षारोष्णतीक्ष्णानां श्लेष्मक्षये स्निग्धगुरुमधुरसान्द्रपिच्छिलानां द्रव्याणाम्
कर्मापि यद्यस्य धातोर्वृद्धिकरं तत्तदासेव्यम्
एवमन्येषाम् अपि शरीरधातूनां सामान्यविपर्ययाभ्यां वृद्धिह्रासौ यथाकालं कार्यौ
इति सर्वधातूनामेकैकशो ऽतिदेशतश्च वृद्धिह्रासकराणि व्याख्यातानि भवन्ति
yatra tvevaṃlakṣaṇena sāmānyena sāmānyavatām āhāravikārāṇām asānnidhyaṃ syātsaṃnihitānāṃ vāpy ayuktatvānnopayogo ghṛṇitvād anyasmādvā kāraṇātsa ca dhāturabhivardhayitavyaḥ syāttasya ye samānaguṇāḥ syurāhāravikārā asevyāśca tatra samānaguṇabhūyiṣṭhānām anyaprakṛtīnām apyāhāravikārāṇām upayogaḥ syāt
tadyathā śukrakṣaye kṣīrasarpiṣorupayogo madhurasnigdhaśītasamākhyātānāṃ cāpareṣāṃ dravyāṇāṃ mūtrakṣaye punar ikṣurasavāruṇīmaṇḍadravamadhurāmlalavaṇopakledināṃ purīṣakṣaye kulmāṣamāṣakuṣkuṇḍājamadhyayavaśākadhānyāmlānāṃ vātakṣaye kaṭukatiktakaṣāyarūkṣalaghuśītānāṃ pittakṣaye'mlalavaṇakaṭukakṣāroṣṇatīkṣṇānāṃ śleṣmakṣaye snigdhagurumadhurasāndrapicchilānāṃ dravyāṇām
karmāpi yadyasya dhātorvṛddhikaraṃ tattadāsevyam
evamanyeṣām api śarīradhātūnāṃ sāmānyaviparyayābhyāṃ vṛddhihrāsau yathākālaṃ kāryau
iti sarvadhātūnāmekaikaśo 'tideśataśca vṛddhihrāsakarāṇi vyākhyātāni bhavanti
- 12
कार्त्स्न्येन शरीरवृद्धिकरास्त्विमे भावा भवन्ति तद्यथा कालयोगः स्वभावसंसिद्धिः आहारसौष्ठवम् अविघातश्चेति
kārtsnyena śarīravṛddhikarāstvime bhāvā bhavanti tadyathā kālayogaḥ svabhāvasaṃsiddhiḥ āhārasauṣṭhavam avighātaśceti
- 13
बलवृद्धिकरास्त्विमे भावा भवन्ति
तद्यथा बलवत्पुरुषे देशे जन्म बलवत्पुरुषे काले च सुखश्च कालयोगः बीजक्षेत्रगुणसंपच्च आहारसंपच्च शरीरसंपच्च सात्म्यसंपच्च सत्त्वसंपच्च स्वभावसंसिद्धिश्च यौवनं च कर्म च संहर्षश्चेति
balavṛddhikarāstvime bhāvā bhavanti
tadyathā balavatpuruṣe deśe janma balavatpuruṣe kāle ca sukhaśca kālayogaḥ bījakṣetraguṇasaṃpacca āhārasaṃpacca śarīrasaṃpacca sātmyasaṃpacca sattvasaṃpacca svabhāvasaṃsiddhiśca yauvanaṃ ca karma ca saṃharṣaśceti
- 14
आहारपरिणामकरास्त्विमे भावा भवन्ति
तद्यथोष्मा वायुः क्लेदः स्नेहः कालः समयोगश्चेति
āhārapariṇāmakarāstvime bhāvā bhavanti
tadyathoṣmā vāyuḥ kledaḥ snehaḥ kālaḥ samayogaśceti
- 15
तत्र तु खल्वेषामूत्रादीनाम् आहारपरिणामकराणां भावानामिमे कर्मविशेषा भवन्ति
तद्यथा ऊष्मा पचति वायुरपकर्षति क्लेदः शैथिल्यमापादयति स्नेहो मार्दवं जनयति कालः पर्याप्तिम् अभिनिर्वर्तयति समयोगस्त्वेषां परिणामधातुसाम्यकरः सम्पद्यते
tatra tu khalveṣāmūtrādīnām āhārapariṇāmakarāṇāṃ bhāvānāmime karmaviśeṣā bhavanti
tadyathā ūṣmā pacati vāyurapakarṣati kledaḥ śaithilyamāpādayati sneho mārdavaṃ janayati kālaḥ paryāptim abhinirvartayati samayogastveṣāṃ pariṇāmadhātusāmyakaraḥ sampadyate
- 16
परिणमतस्त्वाहारस्य गुणाः शरीरगुणभावम् आपद्यन्ते यथास्वमविरुद्धाः विरुद्धाश्च विहन्युर्विहताश्च विरोधिभिः शरीरम्
pariṇamatastvāhārasya guṇāḥ śarīraguṇabhāvam āpadyante yathāsvamaviruddhāḥ viruddhāśca vihanyurvihatāśca virodhibhiḥ śarīram
- 17
शरीरगुणाः पुनर्द्विविधाः संग्रहेण मलभूताः प्रसादभूताश्च
तत्र मलभूतास्ते ये शरीरस्याबाधकराः स्युः
तद्यथा शरीरच्छिद्रेषूपदेहाः पृथग्जन्मानो बहिर्मुखाः परिपक्वाश्च धातवः प्रकुपिताश्च वातपित्तश्लेष्माणः ये चान्येऽपि केचिच्छरीरे तिष्ठन्तो भावाः शरीरस्योपघातायोपपद्यन्ते सर्वांस्तान्मले संचक्ष्महे इतरांस्तु प्रसादे गुर्वादींश्च द्रवान्तान्गुणभेदेन रसादींश्च शुक्रान्तान्द्रव्यभेदेन
śarīraguṇāḥ punardvividhāḥ saṃgraheṇa malabhūtāḥ prasādabhūtāśca
tatra malabhūtāste ye śarīrasyābādhakarāḥ syuḥ
tadyathā śarīracchidreṣūpadehāḥ pṛthagjanmāno bahirmukhāḥ paripakvāśca dhātavaḥ prakupitāśca vātapittaśleṣmāṇaḥ ye cānye'pi keciccharīre tiṣṭhanto bhāvāḥ śarīrasyopaghātāyopapadyante sarvāṃstānmale saṃcakṣmahe itarāṃstu prasāde gurvādīṃśca dravāntānguṇabhedena rasādīṃśca śukrāntāndravyabhedena
- 18
तेषां सर्वेषामेव वातपित्तश्लेष्माणो दुष्टा दूषयितारो भवन्ति दोषस्वभावात्
वातादीनां पुनर्धात्वन्तरे कालान्तरे प्रदुष्टानां विविधाशितपीतीयेऽध्याये विज्ञानान्युक्तानि
एतावत्येव दुष्टदोषगतिर्यावत्संस्पर्शनाच्छरीरधातूनाम्
प्रकृतिभूतानां तु खलु वातादीनां फलमारोग्यम्
तस्मादेषां प्रकृतिभावे प्रयतितव्यं बुद्धिमद्भिरिति
teṣāṃ sarveṣāmeva vātapittaśleṣmāṇo duṣṭā dūṣayitāro bhavanti doṣasvabhāvāt
vātādīnāṃ punardhātvantare kālāntare praduṣṭānāṃ vividhāśitapītīye'dhyāye vijñānānyuktāni
etāvatyeva duṣṭadoṣagatiryāvatsaṃsparśanāccharīradhātūnām
prakṛtibhūtānāṃ tu khalu vātādīnāṃ phalamārogyam
tasmādeṣāṃ prakṛtibhāve prayatitavyaṃ buddhimadbhiriti
- 19
शरीरं सर्वथा सर्वं सर्वदा वेद यो भिषक्
आयुर्वेदं स कार्त्स्न्येन वेद लोकसुखप्रदम्
śarīraṃ sarvathā sarvaṃ sarvadā veda yo bhiṣak
āyurvedaṃ sa kārtsnyena veda lokasukhapradam
- 20
एवंवादिनं भगवन्तमात्रेयमग्निवेश उवाच श्रुतमेतद्यदुक्तं भगवता शरीराधिकारे वचः
किंनु खलु गर्भस्याङ्गं पूर्वमभिनिर्वर्तते कुक्षौ कथं चान्तर्गतस्तिष्ठति किमाहारश्च वर्तयति कथंभूतश्च निष्क्रामति कैश्चायमाहारोपचारैर्जातः सद्यो हन्यते कैर् अव्याधिरभिवर्धते किं चास्य देवादिप्रकोपनिमित्ता विकाराः सम्भवन्ति आहोस्विन्न किं चास्य कालाकालमृत्य्वोर्भावाभावयोर्भगवान् अध्यवस्यति किं चास्य परमायुः कानि चास्य परमायुषो निमित्तानीति
evaṃvādinaṃ bhagavantamātreyamagniveśa uvāca śrutametadyaduktaṃ bhagavatā śarīrādhikāre vacaḥ
kiṃnu khalu garbhasyāṅgaṃ pūrvamabhinirvartate kukṣau kathaṃ cāntargatastiṣṭhati kimāhāraśca vartayati kathaṃbhūtaśca niṣkrāmati kaiścāyamāhāropacārairjātaḥ sadyo hanyate kair avyādhirabhivardhate kiṃ cāsya devādiprakopanimittā vikārāḥ sambhavanti āhosvinna kiṃ cāsya kālākālamṛtyvorbhāvābhāvayorbhagavān adhyavasyati kiṃ cāsya paramāyuḥ kāni cāsya paramāyuṣo nimittānīti
- 21
तमेवमुक्तवन्तमग्निवेशं भगवान्पुनर्वसुरात्रेय उवाच पूर्वम् उक्तम् एतद्गर्भावक्रान्तौ यथायमभिनिवर्तते कुक्षौ यास्य यदा संतिष्ठतेऽङ्गजातम्
विप्रतिवादास्त्वत्र बहुविधाः सूत्रकृतामृषीणां सन्ति सर्वेषां तानपि निबोधोच्यमानान्शिरःपूर्वम् अभिनिर्वर्तते कुक्षाविति कुमारशिरा भरद्वाजः पश्यति सर्वेन्द्रियाणां तदधिष्ठानमिति कृत्वा हृदयमिति काङ्कायनो बाह्लीकभिषक्चेतनाधिष्ठानत्वात्नाभिरिति भद्रकाप्यः आहारागम इतिकृत्वा पक्वाशयगुदम् इति भद्रशौनकः मारुताधिष्ठानत्वात्हस्तपादमिति बडिशः तत्करणत्वात्पुरुषस्य इन्द्रियाणीति जनको वैदेहः तान्यस्य बुद्ध्यधिष्ठानानीति कृत्वा परोक्षत्वाद् अचिन्त्यमिति मारीचिः कश्यपः सर्वाङ्गाभिनिर्वृत्तिर्युगपद् इति धन्वन्तरिः तदुपपन्नं सर्वाङ्गानां तुल्यकालाभिनिर्वृत्तत्वाद्धृदयप्रभृतीनाम्
सर्वाङ्गानां ह्यस्य हृदयं मूलम् अधिष्ठानं च केषांचिद्भावानाम्न च तस्मात्पूर्वाभिनिर्वृत्तिरेषां तस्माद्धृदयप्रभृतीनां सर्वाङ्गानां तुल्यकालाभिनिर्वृत्तिः सर्वे भावा ह्यन्योन्यप्रतिबद्धाः तस्माद्यथाभूतदर्शनं साधु
tamevamuktavantamagniveśaṃ bhagavānpunarvasurātreya uvāca pūrvam uktam etadgarbhāvakrāntau yathāyamabhinivartate kukṣau yāsya yadā saṃtiṣṭhate'ṅgajātam
viprativādāstvatra bahuvidhāḥ sūtrakṛtāmṛṣīṇāṃ santi sarveṣāṃ tānapi nibodhocyamānānśiraḥpūrvam abhinirvartate kukṣāviti kumāraśirā bharadvājaḥ paśyati sarvendriyāṇāṃ tadadhiṣṭhānamiti kṛtvā hṛdayamiti kāṅkāyano bāhlīkabhiṣakcetanādhiṣṭhānatvātnābhiriti bhadrakāpyaḥ āhārāgama itikṛtvā pakvāśayagudam iti bhadraśaunakaḥ mārutādhiṣṭhānatvāthastapādamiti baḍiśaḥ tatkaraṇatvātpuruṣasya indriyāṇīti janako vaidehaḥ tānyasya buddhyadhiṣṭhānānīti kṛtvā parokṣatvād acintyamiti mārīciḥ kaśyapaḥ sarvāṅgābhinirvṛttiryugapad iti dhanvantariḥ tadupapannaṃ sarvāṅgānāṃ tulyakālābhinirvṛttatvāddhṛdayaprabhṛtīnām
sarvāṅgānāṃ hyasya hṛdayaṃ mūlam adhiṣṭhānaṃ ca keṣāṃcidbhāvānāmna ca tasmātpūrvābhinirvṛttireṣāṃ tasmāddhṛdayaprabhṛtīnāṃ sarvāṅgānāṃ tulyakālābhinirvṛttiḥ sarve bhāvā hyanyonyapratibaddhāḥ tasmādyathābhūtadarśanaṃ sādhu
- 22
गर्भस्तु खलु मातुः पृष्ठाभिमुख ऊर्ध्वशिराः संकुच्याङ्गान्यास्ते ऽन्तःकुक्षौ
garbhastu khalu mātuḥ pṛṣṭhābhimukha ūrdhvaśirāḥ saṃkucyāṅgānyāste 'ntaḥkukṣau
- 23
व्यपगतपिपासाबुभुक्षस्तु खलु गर्भः परतन्त्रवृत्तिर्मातरमाश्रित्य वर्तयत्युपस्नेहोपस्वेदाभ्यां गर्भाशये सदसद्भूताङ्गावयवः तदनन्तरं ह्यस्य कश्चिल्लोमकूपायनैर् उपस्नेहः कश्चिन्नाभिनाड्ययनैः
नाभ्यां ह्यस्य नाडी प्रसक्ता नाड्यां चापरा अपरा चास्य मातुः प्रसक्ता हृदये मातृहृदयं ह्यस्य ताम् अपराम् अभिसंप्लवते सिराभिः स्यन्दमानाभिः स तस्य रसो बलवर्णकरः सम्पद्यते स च सर्वरसवान् आहारः
स्त्रिया ह्यापन्नगर्भायास्त्रिधा रसः प्रतिपद्यते स्वशरीरपुष्टये स्तन्याय गर्भवृद्धये च
स तेनाहारेणोपष्टब्धः परतन्त्रवृत्तिर्मातरमाश्रित्य वर्तयत्यन्तर्गतः
vyapagatapipāsābubhukṣastu khalu garbhaḥ paratantravṛttirmātaramāśritya vartayatyupasnehopasvedābhyāṃ garbhāśaye sadasadbhūtāṅgāvayavaḥ tadanantaraṃ hyasya kaścillomakūpāyanair upasnehaḥ kaścinnābhināḍyayanaiḥ
nābhyāṃ hyasya nāḍī prasaktā nāḍyāṃ cāparā aparā cāsya mātuḥ prasaktā hṛdaye mātṛhṛdayaṃ hyasya tām aparām abhisaṃplavate sirābhiḥ syandamānābhiḥ sa tasya raso balavarṇakaraḥ sampadyate sa ca sarvarasavān āhāraḥ
striyā hyāpannagarbhāyāstridhā rasaḥ pratipadyate svaśarīrapuṣṭaye stanyāya garbhavṛddhaye ca
sa tenāhāreṇopaṣṭabdhaḥ paratantravṛttirmātaramāśritya vartayatyantargataḥ
- 24
स चोपस्थितकाले जन्मनि प्रसूतिमारुतयोगात्परिवृत्त्यावाक्शिरा निष्क्रामत्यपत्यपथेन एषा प्रकृतिः विकृतिः पुनरतोऽन्यथा
परं त्वतः स्वतन्त्रवृत्तिर्भवति
sa copasthitakāle janmani prasūtimārutayogātparivṛttyāvākśirā niṣkrāmatyapatyapathena eṣā prakṛtiḥ vikṛtiḥ punarato'nyathā
paraṃ tvataḥ svatantravṛttirbhavati
- 25
तस्याहारोपचारौ जातिसूत्रीयोपदिष्टाव् अविकारकरौ चाभिवृद्धिकरौ भवतः
tasyāhāropacārau jātisūtrīyopadiṣṭāv avikārakarau cābhivṛddhikarau bhavataḥ
- 26
ताभ्यामेव च विषमसेविताभ्यां जातः सद्य उपहन्यते तरुरिवाचिरव्यपरोपितो वातातपाभ्याम् अप्रतिष्ठितमूलः
tābhyāmeva ca viṣamasevitābhyāṃ jātaḥ sadya upahanyate tarurivāciravyaparopito vātātapābhyām apratiṣṭhitamūlaḥ
- 27
आप्तोपदेशाद् अद्भुतरूपदर्शनात्समुत्थानलिङ्गचिकित्सितविशेषाच्चादोषप्रकोपानुरूपा देवादिप्रकोपनिमित्ता विकाराः समुपलभ्यन्ते
āptopadeśād adbhutarūpadarśanātsamutthānaliṅgacikitsitaviśeṣāccādoṣaprakopānurūpā devādiprakopanimittā vikārāḥ samupalabhyante
- 28
कालाकालमृत्य्वोस्तु खलु भावाभावयोर् इदम् अध्यवसितं नः यः कश्चिन्म्रियते स काल एव म्रियते न हि कालच्छिद्रमस्तीत्येके भाषन्ते
तच्चासम्यक्
न ह्यछिद्रता सछिद्रता वा कालस्योपपद्यते कालस्वलक्षणस्वभावात्
तत्राहुरपरे यो यदा म्रियते स तस्य नियतो मृत्युकालः स सर्वभूतानां सत्यः समक्रियत्वादिति
एतदपि चान्यथार्थग्रहणम्
न हि कश्चिन्न म्रियत इति समक्रियः
कालो ह्यायुषः प्रमाणम् अधिकृत्योच्यते
यस्य चेष्टं यो यदा म्रियते स तस्य मृत्युकाल इति तस्य सर्वे भावा यथास्वं नियतकाला भविष्यन्ति तच्च नोपपद्यते प्रत्यक्षं ह्यकालाहारवचनकर्मणां फलमनिष्टं विपर्यये चेष्टं प्रत्यक्षतश्चोपलभ्यते खलु कालाकालव्यक्तिस्तासु तास्ववस्थासु तं तमर्थम् अभिसमीक्ष्य तद्यथा कालोऽयमस्य व्याधेराहारस्यौषधस्य प्रतिकर्मणो विसर्गस्य अकालो वेति
लोके ऽप्येतद्भवति काले देवो वर्षत्यकाले देवो वर्षति काले शीतमकाले शीतं काले तपत्यकाले तपति काले पुष्पफलमकाले च पुष्पफलमिति
तस्मादुभयमस्ति काले मृत्युरकाले च नैकान्तिकमत्र
यदि ह्यकाले मृत्युर्न स्यान्नियतकालप्रमाणम् आयुः सर्वं स्यात् एवंगते हिताहितज्ञानमकारणं स्यात्प्रत्यक्षानुमानोपदेशाश्चाप्रमाणानि स्युर्ये प्रमाणभूताः सर्वतन्त्रेषु यैरायुष्याण्यनायुष्याणि चोपलभ्यन्ते
वाग्वस्तुमात्रम् एतद्वादम् ऋषयो मन्यन्ते नाकाले मृत्युरस्तीति
kālākālamṛtyvostu khalu bhāvābhāvayor idam adhyavasitaṃ naḥ yaḥ kaścinmriyate sa kāla eva mriyate na hi kālacchidramastītyeke bhāṣante
taccāsamyak
na hyachidratā sachidratā vā kālasyopapadyate kālasvalakṣaṇasvabhāvāt
tatrāhurapare yo yadā mriyate sa tasya niyato mṛtyukālaḥ sa sarvabhūtānāṃ satyaḥ samakriyatvāditi
etadapi cānyathārthagrahaṇam
na hi kaścinna mriyata iti samakriyaḥ
kālo hyāyuṣaḥ pramāṇam adhikṛtyocyate
yasya ceṣṭaṃ yo yadā mriyate sa tasya mṛtyukāla iti tasya sarve bhāvā yathāsvaṃ niyatakālā bhaviṣyanti tacca nopapadyate pratyakṣaṃ hyakālāhāravacanakarmaṇāṃ phalamaniṣṭaṃ viparyaye ceṣṭaṃ pratyakṣataścopalabhyate khalu kālākālavyaktistāsu tāsvavasthāsu taṃ tamartham abhisamīkṣya tadyathā kālo'yamasya vyādherāhārasyauṣadhasya pratikarmaṇo visargasya akālo veti
loke 'pyetadbhavati kāle devo varṣatyakāle devo varṣati kāle śītamakāle śītaṃ kāle tapatyakāle tapati kāle puṣpaphalamakāle ca puṣpaphalamiti
tasmādubhayamasti kāle mṛtyurakāle ca naikāntikamatra
yadi hyakāle mṛtyurna syānniyatakālapramāṇam āyuḥ sarvaṃ syāt evaṃgate hitāhitajñānamakāraṇaṃ syātpratyakṣānumānopadeśāścāpramāṇāni syurye pramāṇabhūtāḥ sarvatantreṣu yairāyuṣyāṇyanāyuṣyāṇi copalabhyante
vāgvastumātram etadvādam ṛṣayo manyante nākāle mṛtyurastīti
- 29
वर्षशतं खल्वायुषः प्रमाणमस्मिन्काले
varṣaśataṃ khalvāyuṣaḥ pramāṇamasminkāle
- 30
तस्य निमित्तं प्रकृतिगुणात्मसंपत्सात्म्योपसेवनं चेति
tasya nimittaṃ prakṛtiguṇātmasaṃpatsātmyopasevanaṃ ceti

