44 shlokas
- 1
अथातः संन्यासविधिं व्याख्यास्यामः
athātaḥ saṃnyāsavidhiṃ vyākhyāsyāmaḥ
- 2
सो ऽत एव ब्रह्मचर्यवान्प्रव्रजतीत्य् एकेषाम्
so 'ta eva brahmacaryavānpravrajatīty ekeṣām
- 3
अथ शालीनयायावराणाम् अनपत्यानाम्
atha śālīnayāyāvarāṇām anapatyānām
- 4
विधुरो वा प्रजाः स्वधर्मे प्रतिष्ठाप्य वा
vidhuro vā prajāḥ svadharme pratiṣṭhāpya vā
- 5
सप्तत्या ऊर्ध्वं संन्यासम् उपदिशन्ति
saptatyā ūrdhvaṃ saṃnyāsam upadiśanti
- 6
वानप्रस्थस्य वा कर्मविरामे
vānaprasthasya vā karmavirāme
- 7
एष नित्यो महिमा ब्राह्मणस्य न कर्मणा वर्धते नो कनीयान्
तस्यैवात्मा पदवित्तं विदित्वा न कर्मणा लिप्यते पापकेनेति
eṣa nityo mahimā brāhmaṇasya na karmaṇā vardhate no kanīyān
tasyaivātmā padavittaṃ viditvā na karmaṇā lipyate pāpakeneti
- 8
अपुनर्भवं नयतीति नित्यः
apunarbhavaṃ nayatīti nityaḥ
- 9
महद् एनं गमयतीति महिमा
mahad enaṃ gamayatīti mahimā
- 10
केशश्मश्रुलोमनखानि वापयित्वोपकल्पयते
keśaśmaśrulomanakhāni vāpayitvopakalpayate
- 11
यष्टयः शिक्यं जलपवित्रं कमण्डलुं पात्रम् इति
yaṣṭayaḥ śikyaṃ jalapavitraṃ kamaṇḍaluṃ pātram iti
- 12
एतत्समादाय ग्रामान्ते ग्रामसीमान्ते ऽग्न्यगारे वाज्यं पयो दधीति त्रिवृत्प्राश्योपवसेत्
etatsamādāya grāmānte grāmasīmānte 'gnyagāre vājyaṃ payo dadhīti trivṛtprāśyopavaset
- 13
अपो वा
apo vā
- 14
ॐ भूः सावित्रीं प्रविशामि तत्सवितुर्वरेण्यम्
ॐ भुवः सावित्रीं प्रविशामि भर्गो देवस्य धीमहि
ॐ सुवः सावित्रीं प्रविशामि धियो यो नः प्रचोदयाद् इति
पच्छो ऽर्धर्चशस्ततः समस्तया च व्यस्तया च
oṃ bhūḥ sāvitrīṃ praviśāmi tatsaviturvareṇyam
oṃ bhuvaḥ sāvitrīṃ praviśāmi bhargo devasya dhīmahi
oṃ suvaḥ sāvitrīṃ praviśāmi dhiyo yo naḥ pracodayād iti
paccho 'rdharcaśastataḥ samastayā ca vyastayā ca
- 15
आत्मानम् आत्मन आश्रमाद् आश्रमम् उपनीय ब्रह्मपूतो भवतीति विज्ञायते
ātmānam ātmana āśramād āśramam upanīya brahmapūto bhavatīti vijñāyate
- 16
अथाप्य् उदाहरन्ति
आश्रमाद् आश्रमं गत्वा हुतहोमो जितेन्द्रियः
भिक्षाबलिपरिश्रान्तः पश्चाद्भवति भिक्षुक इति
athāpy udāharanti
āśramād āśramaṃ gatvā hutahomo jitendriyaḥ
bhikṣābalipariśrāntaḥ paścādbhavati bhikṣuka iti
- 17
स एष भिक्षुर् आनन्त्याय
sa eṣa bhikṣur ānantyāya
- 18
पुरादित्यस्यास्तमयाद्गार्हपत्यम् उपसमाधायान्वाहार्यपचनम् आहृत्य ज्वलन्तम् आहवनीयम् उद्धृत्य गार्हपत्य आज्यं विलाप्योत्पूय स्रुचि चतुर्गृहीतं गृहीत्वा समिद्वत्य् आहवनीये पूर्णाहुतिं जुहोति
ॐ स्वाहेति
purādityasyāstamayādgārhapatyam upasamādhāyānvāhāryapacanam āhṛtya jvalantam āhavanīyam uddhṛtya gārhapatya ājyaṃ vilāpyotpūya sruci caturgṛhītaṃ gṛhītvā samidvaty āhavanīye pūrṇāhutiṃ juhoti
oṃ svāheti
- 19
एतद्ब्रह्मान्वाधानम् इति विज्ञायते
etadbrahmānvādhānam iti vijñāyate
- 20
अथ सायं हुते ऽग्निहोत्र उत्तरेण गार्हपत्यं तृणानि संस्तीर्य तेषु द्वंद्वं न्यञ्चि पात्राणि सादयित्वा दक्षिणेनाहवनीयं ब्रह्मायतने दर्भान्संस्तीर्य तेषु कृष्णाजिनं चान्तर्धायैतां रात्रिं जागर्ति
atha sāyaṃ hute 'gnihotra uttareṇa gārhapatyaṃ tṛṇāni saṃstīrya teṣu dvaṃdvaṃ nyañci pātrāṇi sādayitvā dakṣiṇenāhavanīyaṃ brahmāyatane darbhānsaṃstīrya teṣu kṛṣṇājinaṃ cāntardhāyaitāṃ rātriṃ jāgarti
- 21
य एवं विद्वान्ब्रह्मरात्रिम् उपोष्य ब्राह्मणो ऽग्नीन्समारोप्य प्रमीयते सर्वं पाप्मानं तरति तरति ब्रह्महत्याम्
ya evaṃ vidvānbrahmarātrim upoṣya brāhmaṇo 'gnīnsamāropya pramīyate sarvaṃ pāpmānaṃ tarati tarati brahmahatyām
- 22
अथ ब्राह्मे मुहूर्त उत्थाय काल एव प्रातरग्निहोत्रं जुहोति
atha brāhme muhūrta utthāya kāla eva prātaragnihotraṃ juhoti
- 23
अथ पृष्ठ्यां स्तीर्त्वापः प्रणीय वैश्वानरं द्वादशकपालं निर्वपति
सा प्रसिद्धेष्टिः संतिष्ठते
atha pṛṣṭhyāṃ stīrtvāpaḥ praṇīya vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nirvapati
sā prasiddheṣṭiḥ saṃtiṣṭhate
- 24
आहवनीये ऽग्निहोत्रपात्राणि प्रक्षिपत्य् अमृन्मयान्य् अनश्ममयानि
āhavanīye 'gnihotrapātrāṇi prakṣipaty amṛnmayāny anaśmamayāni
- 25
गार्हपत्ये ऽरणी
भवतं नः समनसाव् इति
gārhapatye 'raṇī
bhavataṃ naḥ samanasāv iti
- 26
आत्मन्य् अग्नीन्समारोपयते
या ते अग्ने यज्ञिया तनूर् इति त्रिस्त्रिर् एकैकं समाजिघ्रति
ātmany agnīnsamāropayate
yā te agne yajñiyā tanūr iti tristrir ekaikaṃ samājighrati
- 27
अथान्तर्वेदि तिष्ठन्
ॐ भूर्भुवः सुवः संन्यस्तं मया संन्यस्तं मया संन्यस्तं मयेति
त्रिर् उपांशूक्त्वा त्रिर् उच्चैः
athāntarvedi tiṣṭhan
oṃ bhūrbhuvaḥ suvaḥ saṃnyastaṃ mayā saṃnyastaṃ mayā saṃnyastaṃ mayeti
trir upāṃśūktvā trir uccaiḥ
- 28
त्रिषत्या हि देवा इति विज्ञायते
triṣatyā hi devā iti vijñāyate
- 29
अभयं सर्वभूतेभ्यो मत्त इति चापां पूर्णम् अञ्जलिं निनयति
abhayaṃ sarvabhūtebhyo matta iti cāpāṃ pūrṇam añjaliṃ ninayati
- 30
अथाप्य् उदाहरन्ति
अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा यश्चरते मुनिः
न तस्य सर्वभूतेभ्यो भयं चापीह जायत इति
athāpy udāharanti
abhayaṃ sarvabhūtebhyo dattvā yaścarate muniḥ
na tasya sarvabhūtebhyo bhayaṃ cāpīha jāyata iti

