11 shlokas
- 1
तौ संनिपातयतः
अपश्यं त्वा मनसा चेकितानं तपसो जातं तपसो ऽभिभूतम्
इह प्रजामिह रयिं रराणः प्रजायस्व प्रजया पुत्रकाम
अपश्यं त्वा मनसा दीध्यानां स्वायां तनूम् ऋत्विये नाधमानाम्
उप माम् उच्चा युवतिर्बभूयात्प्रजायस्व प्रजया पुत्रकामे
प्रजापते तन्वं मे जुषस्व त्वष्टा वीरैः सहसाहम् इन्द्रः
इन्द्रेण देवैर्वीरुधः संव्ययन्तां बहूनां पुंसां पितरौ स्याव
अहं प्रजा अजनयं पृथिव्याम् अहं गर्भम् अदधाम् ओषधीषु
अहं विश्वेषु भुवनेष्वन्तर् अहं प्रजाभ्यो बिभर्षि पुत्रान्
इति स्त्र्यादिव्यत्यासं जपतः
tau saṃnipātayataḥ
apaśyaṃ tvā manasā cekitānaṃ tapaso jātaṃ tapaso 'bhibhūtam
iha prajāmiha rayiṃ rarāṇaḥ prajāyasva prajayā putrakāma
apaśyaṃ tvā manasā dīdhyānāṃ svāyāṃ tanūm ṛtviye nādhamānām
upa mām uccā yuvatirbabhūyātprajāyasva prajayā putrakāme
prajāpate tanvaṃ me juṣasva tvaṣṭā vīraiḥ sahasāham indraḥ
indreṇa devairvīrudhaḥ saṃvyayantāṃ bahūnāṃ puṃsāṃ pitarau syāva
ahaṃ prajā ajanayaṃ pṛthivyām ahaṃ garbham adadhām oṣadhīṣu
ahaṃ viśveṣu bhuvaneṣvantar ahaṃ prajābhyo bibharṣi putrān
iti stryādivyatyāsaṃ japataḥ
- 2
करद् इति भसदभिमृशेत्
karad iti bhasadabhimṛśet
- 3
जनद् इत्य् उपरिजननम्
janad ity uparijananam
- 4
बृहद् इति जातः प्रतिष्ठितम्
bṛhad iti jātaḥ pratiṣṭhitam
- 5
अथास्यास्तृतीये गर्भमासे पुंसा नक्षत्रेण यद् अहश्चन्द्रमा न दृश्येत तदहर्वोपोष्याप्लाव्याहतं वास आच्छाद्य न्यग्रोधावरोहशुङ्गान्य् उदपेषं पिष्ट्वा दक्षिणस्मिन्नासिकाछिद्र आसिञ्चेत्
हिरण्यगर्भः
अद्भ्यः संभृत इत्येताभ्याम्
athāsyāstṛtīye garbhamāse puṃsā nakṣatreṇa yad ahaścandramā na dṛśyeta tadaharvopoṣyāplāvyāhataṃ vāsa ācchādya nyagrodhāvarohaśuṅgāny udapeṣaṃ piṣṭvā dakṣiṇasminnāsikāchidra āsiñcet
hiraṇyagarbhaḥ
adbhyaḥ saṃbhṛta ityetābhyām
- 6
अथास्या दक्षिणं कुक्षिम् अभिमृशेत्
पुमान् अग्निः पुमानिन्द्रः पुमान्देवो बृहस्पतिः
पुमानग्निश्च वायुश्च पुमान्गर्भस्तवोदरे
पुमांसौ मित्रावरुणौ पुमांसाव् अश्विनाव् उभौ
पुमांसं गर्भं जायस्व त्वं पुमान् अनुजायताम्
इत्येताभ्याम्
athāsyā dakṣiṇaṃ kukṣim abhimṛśet
pumān agniḥ pumānindraḥ pumāndevo bṛhaspatiḥ
pumānagniśca vāyuśca pumāngarbhastavodare
pumāṃsau mitrāvaruṇau pumāṃsāv aśvināv ubhau
pumāṃsaṃ garbhaṃ jāyasva tvaṃ pumān anujāyatām
ityetābhyām
- 7
अथास्याः पञ्चमे षष्ठे सप्तमे वा गर्भमासे मङ्गल्यैः स्नापयित्वा प्राजापत्येन स्थालीपाकेनेष्ट्वा जयप्रभृतिभिश्चाज्यस्य पुरस्तात्स्विष्टकृतः
पश्चाद् अग्नेर्दर्भेष्व् आसीनायाः सर्वान्केशान्विप्रमुच्य
त्वमर्यमा भवसि यत्कनीनां देवः स्वधावो गुह्यं बिभर्षि
अञ्जन्ति विप्रं सुकृतं न गोभिर्यद्दम्पती सुमनसा कृणोषि
इति नवनीतेन पाणी प्रलिप्य सर्वान्केशान्संप्रयौति
athāsyāḥ pañcame ṣaṣṭhe saptame vā garbhamāse maṅgalyaiḥ snāpayitvā prājāpatyena sthālīpākeneṣṭvā jayaprabhṛtibhiścājyasya purastātsviṣṭakṛtaḥ
paścād agnerdarbheṣv āsīnāyāḥ sarvānkeśānvipramucya
tvamaryamā bhavasi yatkanīnāṃ devaḥ svadhāvo guhyaṃ bibharṣi
añjanti vipraṃ sukṛtaṃ na gobhiryaddampatī sumanasā kṛṇoṣi
iti navanītena pāṇī pralipya sarvānkeśānsaṃprayauti
- 8
इन्द्राणी चक्रे कङ्कतं स सीमन्तं विसर्पतु
इति कङ्कतं गृह्णाति
indrāṇī cakre kaṅkataṃ sa sīmantaṃ visarpatu
iti kaṅkataṃ gṛhṇāti
- 9
पुनः पत्नीम् अग्निर् इति केशप्रसाधनं कुर्यात्
punaḥ patnīm agnir iti keśaprasādhanaṃ kuryāt
- 10
शलल्या शमीशाखया सपलाशया
अन्तर्वती पुमांसं दीर्घं जीवन्तं शतायुषम्
दीर्घायुर् अस्या यः पतिर्जीवातु शरदः शतम्
इति त्रिश्वेतया सीमन्तं करोति
śalalyā śamīśākhayā sapalāśayā
antarvatī pumāṃsaṃ dīrghaṃ jīvantaṃ śatāyuṣam
dīrghāyur asyā yaḥ patirjīvātu śaradaḥ śatam
iti triśvetayā sīmantaṃ karoti
- 11
अथास्याः पतिर्द्वेधा केशान्बध्नाति नीललोहितेन सूत्रेण जीवोर्णया वा
athāsyāḥ patirdvedhā keśānbadhnāti nīlalohitena sūtreṇa jīvorṇayā vā

