5 shlokas
- 1
नारायणबलिं नारायणाद् एव सर्वार्थसिद्धिर् इति ब्राह्मणाद्यैर्नरैर्हतस्यात्मघातिनो रज्जुशस्त्रोदकाशनिदंष्ट्रिपशुसर्पादिभिः सर्वपापमृतस्यादाह्यानाम् अन्येषां भिक्षोश्चैकादशदिनाद् ऊर्ध्वं महापातकिनां पञ्चानां द्वादशसंवत्सराद् ऊर्ध्वं स पिण्डीकरणस्थाने मृतकार्थम् अपरपक्षे द्वादश्यां श्रवणे वा करोति
nārāyaṇabaliṃ nārāyaṇād eva sarvārthasiddhir iti brāhmaṇādyairnarairhatasyātmaghātino rajjuśastrodakāśanidaṃṣṭripaśusarpādibhiḥ sarvapāpamṛtasyādāhyānām anyeṣāṃ bhikṣoścaikādaśadinād ūrdhvaṃ mahāpātakināṃ pañcānāṃ dvādaśasaṃvatsarād ūrdhvaṃ sa piṇḍīkaraṇasthāne mṛtakārtham aparapakṣe dvādaśyāṃ śravaṇe vā karoti
- 2
पूर्वे ऽहनि द्वादश ब्राह्मणान्निमन्त्रयेत्
pūrve 'hani dvādaśa brāhmaṇānnimantrayet
- 3
अपरे ऽहनि विष्णोर् आलयपार्श्वे नदीतीरे गृहे वाग्न्यायतनं कृत्वाघारं जुहुयात्
apare 'hani viṣṇor ālayapārśve nadītīre gṛhe vāgnyāyatanaṃ kṛtvāghāraṃ juhuyāt
- 4
अग्निं परिस्तीर्याग्नेर्वायव्यां विष्टरे दर्भेषु तद्रूपं सुवर्णं वा संस्थाप्य पुरुषं ध्यायन्न् ॐ भूः पुरुषम् इत्याद्यैः प्राङ्मुखं देवं नारायणम् आवाह्यासनपाद्याचमनानि दद्यात्
agniṃ paristīryāgnervāyavyāṃ viṣṭare darbheṣu tadrūpaṃ suvarṇaṃ vā saṃsthāpya puruṣaṃ dhyāyann oṃ bhūḥ puruṣam ityādyaiḥ prāṅmukhaṃ devaṃ nārāyaṇam āvāhyāsanapādyācamanāni dadyāt
- 5
पुरुषसूक्तेन स्नापयित्वा नारायणाय विद्मह इत्य् अष्टाक्षरमन्त्रेण वा वस्त्रोत्तरीयाभरणपाद्याचमनपुष्पगन्धधूपदीपाक्षताचमनैर् अर्चयति
puruṣasūktena snāpayitvā nārāyaṇāya vidmaha ity aṣṭākṣaramantreṇa vā vastrottarīyābharaṇapādyācamanapuṣpagandhadhūpadīpākṣatācamanair arcayati

