7 shlokas
- 1
तद्भार्यापुत्रयोः स्वशिष्यस्य चोपरमे मनुष्ययज्ञे श्राद्धभोजने चैकाहम् अनध्यायः स्यात् आपदार्त्योर् अप्रायत्ये
tadbhāryāputrayoḥ svaśiṣyasya coparame manuṣyayajñe śrāddhabhojane caikāham anadhyāyaḥ syāt āpadārtyor aprāyatye
- 2
वृक्षनौयानशयनेष्व् आरूढः प्रसारितपादो मूत्रपुरीषरेतोविसर्गे ग्रामे ऽन्तःशवे सत्य् अभक्ष्यान्नभोजने छर्दने श्मशानदेशे संध्यास्तनिते भूकम्पे दिग्दाहे ऽशन्युल्कानिपाते रुधिरोपलपांसुवर्षे सूर्येन्दुराहुग्रहणे च तत्तत्काले नाधीयीत
vṛkṣanauyānaśayaneṣv ārūḍhaḥ prasāritapādo mūtrapurīṣaretovisarge grāme 'ntaḥśave saty abhakṣyānnabhojane chardane śmaśānadeśe saṃdhyāstanite bhūkampe digdāhe 'śanyulkānipāte rudhiropalapāṃsuvarṣe sūryendurāhugrahaṇe ca tattatkāle nādhīyīta
- 3
परत्रेह श्रेयस्करो वेदः
paratreha śreyaskaro vedaḥ
- 4
तद् अध्येतव्यः
tad adhyetavyaḥ
- 5
अन्ते विसृज्य प्रणवं ब्रवीति
ante visṛjya praṇavaṃ bravīti
- 6
लौकिकाग्नौ समिधौ हुत्वा भिक्षान्नं मेधाप्रदं शुद्धं मौनी भुञ्जीत
laukikāgnau samidhau hutvā bhikṣānnaṃ medhāpradaṃ śuddhaṃ maunī bhuñjīta
- 7
पौषे माघे वा मासे ग्रामाद्बहिर्जलान्ते पूर्ववद्व्रतविसर्गहोमं हुत्वा स्वाध्यायम् उत्सृज्य पक्षे शुक्ले वेदं कृष्णे वेदाङ्गं च यावदन्तं समधीत्य गुरोर्दक्षिणां दत्त्वा समावर्ती स्यात्
pauṣe māghe vā māse grāmādbahirjalānte pūrvavadvratavisargahomaṃ hutvā svādhyāyam utsṛjya pakṣe śukle vedaṃ kṛṣṇe vedāṅgaṃ ca yāvadantaṃ samadhītya gurordakṣiṇāṃ dattvā samāvartī syāt

