5 shlokas
- 1
एष वै प्रजापतिर्य एष यज्ञस्तायते यस्माद् इमाः प्रजाः प्रजाताः
एतम्व् एवाप्य् एतर्ह्य् अनु प्रजायन्ते
स आश्विनं ग्रहं गृहीत्वावकाशान् अवकाशयति
eṣa vai prajāpatirya eṣa yajñastāyate yasmād imāḥ prajāḥ prajātāḥ
etamv evāpy etarhy anu prajāyante
sa āśvinaṃ grahaṃ gṛhītvāvakāśān avakāśayati
- 2
स उपांशुम् एव प्रथमम् अवकाशयति प्राणाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथोपांशुसवनं व्यानाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथान्तर्यामम् उदानाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथैन्द्रवायवं वाचे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथ मैत्रावरुणं क्रतूदक्षाभ्याम्मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथाश्विनं श्रोत्राय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथ शुक्रामन्थिनौ चक्षुर्भ्याम्मे वर्चोदसौ वर्चसे पवेथाम् इति
sa upāṃśum eva prathamam avakāśayati prāṇāya me varcodā varcase pavasveti
athopāṃśusavanaṃ vyānāya me varcodā varcase pavasveti
athāntaryāmam udānāya me varcodā varcase pavasveti
athaindravāyavaṃ vāce me varcodā varcase pavasveti
atha maitrāvaruṇaṃ kratūdakṣābhyāmme varcodā varcase pavasveti
athāśvinaṃ śrotrāya me varcodā varcase pavasveti
atha śukrāmanthinau cakṣurbhyāmme varcodasau varcase pavethām iti
- 3
अथाग्रयणम् आत्मने मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथोक्थ्यम् ओजसे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथ ध्रुवम् आयुषे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्वेति
अथाम्भृणौ विश्वाभ्यो मे प्रजाभ्यो वर्चोदसौ वर्चसे पवेथाम् इति
वैश्वदेवौ वा अम्भृणौ
अतो हि देवेभ्य उन्नयन्त्य् अतो मनुष्येभ्यो ऽतः पितृभ्यः
तस्माद्वैश्वदेवाव् अम्भृणौ
athāgrayaṇam ātmane me varcodā varcase pavasveti
athokthyam ojase me varcodā varcase pavasveti
atha dhruvam āyuṣe me varcodā varcase pavasveti
athāmbhṛṇau viśvābhyo me prajābhyo varcodasau varcase pavethām iti
vaiśvadevau vā ambhṛṇau
ato hi devebhya unnayanty ato manuṣyebhyo 'taḥ pitṛbhyaḥ
tasmādvaiśvadevāv ambhṛṇau
- 4
अथ द्रोणकलशं को ऽसि कतमो ऽसीति
प्रजापतिर्वै कः
कस्यासि को नामासीति
प्रजापतिर्वै को नाम
यस्य ते नामामन्महीति मनुते ह्य् अस्य नाम
यं त्वा सोमेनातीतृपामेति तर्पयति ह्य् एनं सोमेन
स आश्विनं ग्रहं गृहीत्वान्वङ्गम् आशिषम् आशास्ते सुप्रजाः प्रजाभिः स्याम् इति
तत्प्रजाम् आशास्ते
सुवीरो वीरैर् इति तद्वीरान् आशास्ते
सुपोषः पोषैर् इति तत्पुष्टिम् आशास्ते
atha droṇakalaśaṃ ko 'si katamo 'sīti
prajāpatirvai kaḥ
kasyāsi ko nāmāsīti
prajāpatirvai ko nāma
yasya te nāmāmanmahīti manute hy asya nāma
yaṃ tvā somenātītṛpāmeti tarpayati hy enaṃ somena
sa āśvinaṃ grahaṃ gṛhītvānvaṅgam āśiṣam āśāste suprajāḥ prajābhiḥ syām iti
tatprajām āśāste
suvīro vīrair iti tadvīrān āśāste
supoṣaḥ poṣair iti tatpuṣṭim āśāste
- 5
तान्वै न सर्वम् इवावकाशयेत्
यो न्व् एव ज्ञातस्तम् अवकाशयेद्यो वास्य प्रियः स्याद्यो वानूचानः
अनूक्तेनैनान्प्राप्नुयात्
स आश्विनं ग्रहं गृहीत्वा कृत्स्नं यज्ञं जनयति
तं कृत्स्नं यज्ञं जनयित्वा तम् आत्मन्धत्ते तम् आत्मन्कुरुते
tānvai na sarvam ivāvakāśayet
yo nv eva jñātastam avakāśayedyo vāsya priyaḥ syādyo vānūcānaḥ
anūktenainānprāpnuyāt
sa āśvinaṃ grahaṃ gṛhītvā kṛtsnaṃ yajñaṃ janayati
taṃ kṛtsnaṃ yajñaṃ janayitvā tam ātmandhatte tam ātmankurute

