12 shlokas
- 1
अध्याण्डामूलं पेषयित्वर्तुवेलायाम् उदीर्ष्वातः पतिवतीति द्वाभ्याम् अन्ते स्वाहाकाराभ्यां नस्तो दक्षिणतो निषिञ्चेत्
adhyāṇḍāmūlaṃ peṣayitvartuvelāyām udīrṣvātaḥ pativatīti dvābhyām ante svāhākārābhyāṃ nasto dakṣiṇato niṣiñcet
- 2
गन्धर्वस्य विश्वावसोर्मुखम् असीत्य् उपस्थं प्रजनयिष्यमाणो ऽभिमृशेत्
gandharvasya viśvāvasormukham asīty upasthaṃ prajanayiṣyamāṇo 'bhimṛśet
- 3
समाप्ते ऽर्थे जपेत्
samāpte 'rthe japet
- 4
प्राणे ते रेतो दधाम्य् असाव् इत्य् अनुप्राण्यात्
prāṇe te reto dadhāmy asāv ity anuprāṇyāt
- 5
यथा भूमिर् अग्निगर्भा यथा द्यौर् इन्द्रेण गर्भिणी
वायुर्यथा दिशां गर्भ एवं गर्भं दधामि ते ऽसाव् इति वा
yathā bhūmir agnigarbhā yathā dyaur indreṇa garbhiṇī
vāyuryathā diśāṃ garbha evaṃ garbhaṃ dadhāmi te 'sāv iti vā
- 6
आ ते योनिं गर्भ एतु पुमान्बाण इवेषुधिम्
आ वीरो अत्र जायतां पुत्रस्ते दशमास्यः
ā te yoniṃ garbha etu pumānbāṇa iveṣudhim
ā vīro atra jāyatāṃ putraste daśamāsyaḥ
- 7
पुमांसं पुत्रं जनय तं पुमान् अनुजायताम्
तेषां माता भविष्यसि जातानां जनयासि च
pumāṃsaṃ putraṃ janaya taṃ pumān anujāyatām
teṣāṃ mātā bhaviṣyasi jātānāṃ janayāsi ca
- 8
पुंसि वै पुरुषे रेतस्तत्स्त्रियाम् अनुषिञ्चतु
तथा तद् अब्रवीद्धाता तत्प्रजापतिर् अब्रवीत्
puṃsi vai puruṣe retastatstriyām anuṣiñcatu
tathā tad abravīddhātā tatprajāpatir abravīt
- 9
प्रजापतिर्व्यदधात्सविता व्यकल्पयत्
स्त्रीषूयम् अन्यास्व् आदधत्पुमांसम् आदधाद् इह
prajāpatirvyadadhātsavitā vyakalpayat
strīṣūyam anyāsv ādadhatpumāṃsam ādadhād iha
- 10
यानि भद्राणि बीजानि पुरुषा जनयन्ति नः
तेभिष्ट्वं पुत्रं जनय सुप्रसूर्धेनुका भव
yāni bhadrāṇi bījāni puruṣā janayanti naḥ
tebhiṣṭvaṃ putraṃ janaya suprasūrdhenukā bhava
- 11
अभिक्रन्द वीᄆअयस्व गर्भम् आधेहि साधय
वृषाणं वृषन्न् आधेहि प्रजायै त्वा हवामहे
abhikranda vīᄆayasva garbham ādhehi sādhaya
vṛṣāṇaṃ vṛṣann ādhehi prajāyai tvā havāmahe
- 12
व्यस्य योनिं पतिरेतो गृभाय पुमान्पुत्रो धीयतां गर्भे अन्तः
तं पिपृहि दशमास्यो ऽन्तर् उदरे स जायतां श्रैष्ठ्यतमः स्वानाम् इति वा
vyasya yoniṃ patireto gṛbhāya pumānputro dhīyatāṃ garbhe antaḥ
taṃ pipṛhi daśamāsyo 'ntar udare sa jāyatāṃ śraiṣṭhyatamaḥ svānām iti vā

