13 shlokas
- 1
आष्कारणिधनं काण्वं वषट्कारणिधनम् अभिचरणीयस्य ब्रह्मसाम कुर्याद् अभिनिधनं माध्यन्दिने पवमाने
āṣkāraṇidhanaṃ kāṇvaṃ vaṣaṭkāraṇidhanam abhicaraṇīyasya brahmasāma kuryād abhinidhanaṃ mādhyandine pavamāne
- 2
देवेषुर्वा एषा यद्वषट्कारो ऽभीति वा इन्द्रो वृत्राय वज्रं प्राहरद् अभीत्येवास्मै वज्रं प्रहृत्य देवेष्वा वषट्कारेण विध्यति
deveṣurvā eṣā yadvaṣaṭkāro 'bhīti vā indro vṛtrāya vajraṃ prāharad abhītyevāsmai vajraṃ prahṛtya deveṣvā vaṣaṭkāreṇa vidhyati
- 3
त्रैककुभं पशुकामाय ब्रह्मसाम कुर्यात्त्वम् अङ्ग प्रशंसिष इत्य् एतासु
traikakubhaṃ paśukāmāya brahmasāma kuryāttvam aṅga praśaṃsiṣa ity etāsu
- 4
इन्द्रो यतीन्सालावृकेभ्यः प्रायच्छत्तेषां त्रय उदशिष्यन्त रायोवाजो बृहद्गिरिः पृथुरश्मिस्ते ऽब्रुवन्को नः पुत्रान्भरिष्यतीत्य् अहम् इतीन्द्रो ऽब्रवीत्तांस्त्रिककुब् अधिनिधायाचरत्स एतत्सामापश्यद्यत्त्रिककुब् अपश्यत्तस्मात्त्रैककुभम्
indro yatīnsālāvṛkebhyaḥ prāyacchatteṣāṃ traya udaśiṣyanta rāyovājo bṛhadgiriḥ pṛthuraśmiste 'bruvanko naḥ putrānbhariṣyatīty aham itīndro 'bravīttāṃstrikakub adhinidhāyācaratsa etatsāmāpaśyadyattrikakub apaśyattasmāttraikakubham
- 5
स आत्मानम् एव पुनर् उपाधावत्त्वम् अङ्ग प्रशंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यं न त्वद् अन्यो मघवन्न् अस्ति च मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वच इति स एतेन च प्रगाथेनैतेन साम्ना सहस्रं पशून् असृजत तान् एभ्यः प्रायच्छत्ते प्रत्यतिष्ठन्
sa ātmānam eva punar upādhāvattvam aṅga praśaṃsiṣo devaḥ śaviṣṭha martyaṃ na tvad anyo maghavann asti ca marḍitendra bravīmi te vaca iti sa etena ca pragāthenaitena sāmnā sahasraṃ paśūn asṛjata tān ebhyaḥ prāyacchatte pratyatiṣṭhan
- 6
यः पशुकामः स्याद्यः प्रतिष्ठाकाम एतस्मिन्प्रगाथ एतेन साम्ना स्तुवीत प्र सहस्रं पशून् आप्नोति प्रतितिष्ठति
yaḥ paśukāmaḥ syādyaḥ pratiṣṭhākāma etasminpragātha etena sāmnā stuvīta pra sahasraṃ paśūn āpnoti pratitiṣṭhati
- 7
त्रिवीर्यं वा एतत्साम त्रीन्द्रियम् ऐन्द्र्य ऋच ऐन्द्रं सामैन्द्रेति निधनम् इन्द्रिय एव वीर्ये प्रतितिष्ठति
trivīryaṃ vā etatsāma trīndriyam aindrya ṛca aindraṃ sāmaindreti nidhanam indriya eva vīrye pratitiṣṭhati
- 8
त्रैशोकं ज्योगामयाविने ब्रह्मसाम कुर्यात्
traiśokaṃ jyogāmayāvine brahmasāma kuryāt
- 9
इमे वै लोकाः सहासंस्ते ऽशोचंस्तेषाम् इन्द्र एतेन साम्ना शुचम् अपाहन्यत्त्रयाणां शोचताम् अपाहंस्तस्मात्त्रैशोकम्
ime vai lokāḥ sahāsaṃste 'śocaṃsteṣām indra etena sāmnā śucam apāhanyattrayāṇāṃ śocatām apāhaṃstasmāttraiśokam
- 10
याम् अस्माद् अपाहन्सा पुंश्चलीं प्राविशद्याम् अन्तरिक्षात्सा क्लीबं याम् अमुष्मात्सैनस्विनम्
yām asmād apāhansā puṃścalīṃ prāviśadyām antarikṣātsā klībaṃ yām amuṣmātsainasvinam
- 11
तस्मात्तेषां नाशैतव्या य एषाम् आशामेति तस्मा एव शुचो ऽपभजते
tasmātteṣāṃ nāśaitavyā ya eṣām āśāmeti tasmā eva śuco 'pabhajate
- 12
शुचा वा एष विद्धो यस्य ज्योग् आमयति यत्त्रैशोकं ब्रह्मसाम भवति शुचम् एवास्माद् अपहन्ति
śucā vā eṣa viddho yasya jyog āmayati yattraiśokaṃ brahmasāma bhavati śucam evāsmād apahanti
- 13
दिवेति निधनम् उपयन्ति व्युष्टिर्वै दिवा व्य् एवास्मै वासयति
diveti nidhanam upayanti vyuṣṭirvai divā vy evāsmai vāsayati

