14 shlokas
- 1
अथाप्य् अस्य प्रजातिम् अमृतम् आम्नाय आह
प्रजाम् अनु प्रजायसे तद् उ ते मर्त्यामृतम् इति
athāpy asya prajātim amṛtam āmnāya āha
prajām anu prajāyase tad u te martyāmṛtam iti
- 2
अथापि स एवायं विरूढः पृथक्प्रत्यक्षेणोपलभ्यते दृश्यते चापि सारूप्यं देहत्वम् एवान्यत्
athāpi sa evāyaṃ virūḍhaḥ pṛthakpratyakṣeṇopalabhyate dṛśyate cāpi sārūpyaṃ dehatvam evānyat
- 3
ते शिष्टेषु कर्मसु वर्तमानाः पूर्वेषां सांपरायेण कीर्तिं स्वर्गं च वर्धयन्ति
te śiṣṭeṣu karmasu vartamānāḥ pūrveṣāṃ sāṃparāyeṇa kīrtiṃ svargaṃ ca vardhayanti
- 4
एवम् अवरो ऽवरः परेषाम्
evam avaro 'varaḥ pareṣām
- 5
आ भूतसंप्लवात्ते स्वर्गजितः
ā bhūtasaṃplavātte svargajitaḥ
- 6
पुनःसर्गे बीजार्था भवन्तीति भविष्यत्पुराणे
punaḥsarge bījārthā bhavantīti bhaviṣyatpurāṇe
- 7
अथापि प्रजापतेर्वचनम्
athāpi prajāpatervacanam
- 8
त्रयीं विद्यां ब्रह्मचर्यं प्रजातिं श्रद्धां तपो यज्ञम् अनुप्रदानम्
य एतानि कुर्वते तैर् इत्सह स्मो रजो भूत्वा ध्वंसते ऽन्यत्प्रशंसन्न् इति
trayīṃ vidyāṃ brahmacaryaṃ prajātiṃ śraddhāṃ tapo yajñam anupradānam
ya etāni kurvate tair itsaha smo rajo bhūtvā dhvaṃsate 'nyatpraśaṃsann iti
- 9
तत्र ये पापकृतस्त एव ध्वंसन्ति यथा पर्णं वनस्पतेर्न परान्हिंसन्ति
tatra ye pāpakṛtasta eva dhvaṃsanti yathā parṇaṃ vanaspaterna parānhiṃsanti
- 10
नास्यास्मिंल्लोके कर्मभिः संबन्धो विद्यते तथा परस्मिन्कर्मफलैः
nāsyāsmiṃlloke karmabhiḥ saṃbandho vidyate tathā parasminkarmaphalaiḥ
- 11
तद् एतेन वेदितव्यम्
tad etena veditavyam
- 12
प्रजापतेर् ऋषीणाम् इति सर्गो ऽयम्
prajāpater ṛṣīṇām iti sargo 'yam
- 13
तत्र ये पुण्यकृतस्तेषां प्रकृतयः परा ज्वलन्त्य उपलभ्यन्ते
tatra ye puṇyakṛtasteṣāṃ prakṛtayaḥ parā jvalantya upalabhyante
- 14
स्यात्तु कर्मावयवेन तपसा वा कश्चित्सशरीरो ऽन्तवन्तं लोकं जयति संकल्पसिद्धिश्च स्यान्न तु तज्ज्यैष्ठ्यम् आश्रमाणाम्
syāttu karmāvayavena tapasā vā kaścitsaśarīro 'ntavantaṃ lokaṃ jayati saṃkalpasiddhiśca syānna tu tajjyaiṣṭhyam āśramāṇām

