12 shlokas
- 1
भूयांसं वा नियमम् इच्छन्न् अन्वहम् एव पात्रेण सायं प्रातर् अर्थम् आहरेत्
bhūyāṃsaṃ vā niyamam icchann anvaham eva pātreṇa sāyaṃ prātar artham āharet
- 2
ततो मूलैः फलैः पर्णैस्तृणैर् इति वर्तयंश्चरेद् अन्ततः प्रवृत्तानि ततो ऽपो वायुम् आकाशम् इत्य् अभिनिश्रयेत्तेषाम् उत्तर उत्तरः संयोगः फलतो विशिष्टः
tato mūlaiḥ phalaiḥ parṇaistṛṇair iti vartayaṃścared antataḥ pravṛttāni tato 'po vāyum ākāśam ity abhiniśrayetteṣām uttara uttaraḥ saṃyogaḥ phalato viśiṣṭaḥ
- 3
अथ पुराणे श्लोकाव् उदाहरन्ति
atha purāṇe ślokāv udāharanti
- 4
अष्टाशीतिसहस्राणि ये प्रजाम् ईषिरर्षयः
दक्षिणेनार्यम्णः पन्थानं ते श्मशानानि भेजिरे
aṣṭāśītisahasrāṇi ye prajām īṣirarṣayaḥ
dakṣiṇenāryamṇaḥ panthānaṃ te śmaśānāni bhejire
- 5
अष्टाशीतिसहस्राणि ये प्रजां नेषिरर्षयः
उत्तरेणार्यम्णः पन्थानं ते ऽमृतत्वं हि कल्पते
aṣṭāśītisahasrāṇi ye prajāṃ neṣirarṣayaḥ
uttareṇāryamṇaḥ panthānaṃ te 'mṛtatvaṃ hi kalpate
- 6
इत्य् ऊर्ध्वरेतसां प्रशंसा
ity ūrdhvaretasāṃ praśaṃsā
- 7
अथापि संकल्पसिद्धयो भवन्ति
athāpi saṃkalpasiddhayo bhavanti
- 8
यथा वर्षं प्रजादानं दूरे दर्शनं मनोजवता यच्चान्यद् एवं युक्तम्
yathā varṣaṃ prajādānaṃ dūre darśanaṃ manojavatā yaccānyad evaṃ yuktam
- 9
तस्माच्छ्रुतितः प्रत्यक्षफलत्वाच्च विशिष्टान् आश्रमान् एतान् एके ब्रुवते
tasmācchrutitaḥ pratyakṣaphalatvācca viśiṣṭān āśramān etān eke bruvate
- 10
त्रैविद्यवृद्धानां तु वेदाः प्रमाणम् इति निष्ठा तत्र यानि श्रूयन्ते व्रीहियवपशुआज्यपयःकपालपत्नीसंबन्धान्य् उच्चैर्नीचैः कार्यम् इति तैर्विरुद्ध आचारो ऽप्रमाणम् इति मन्यन्ते
traividyavṛddhānāṃ tu vedāḥ pramāṇam iti niṣṭhā tatra yāni śrūyante vrīhiyavapaśuājyapayaḥkapālapatnīsaṃbandhāny uccairnīcaiḥ kāryam iti tairviruddha ācāro 'pramāṇam iti manyante
- 11
यत्तु श्मशानम् उच्यते नानाकर्मणाम् एषो ऽन्ते पुरुषसंस्कारो विधीयते
yattu śmaśānam ucyate nānākarmaṇām eṣo 'nte puruṣasaṃskāro vidhīyate
- 12
ततः परम् अनन्त्यं फलं स्वर्ग्यशब्दं श्रूयते
tataḥ param anantyaṃ phalaṃ svargyaśabdaṃ śrūyate

