19 shlokas
- 1
अथ ताम्गन्तुम् अशक्ताम्चिरम् अनुरक्ताम्लतागृहे दृष्ट्वा
तच्चरितम्गोविन्दे मनसिजमन्दे सखी प्राह
atha tāmgantum aśaktāmciram anuraktāmlatāgṛhe dṛṣṭvā
taccaritamgovinde manasijamande sakhī prāha
- 2
पश्यति दिशि दिशि रहसि भवन्तम्
तदधरमधुरमधूनि पिबन्तम्
paśyati diśi diśi rahasi bhavantam
tadadharamadhuramadhūni pibantam
- 3
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 4
त्वदभिसरणरभसेन वलन्ती
पतति पदानि कियन्ति चलन्ती
tvadabhisaraṇarabhasena valantī
patati padāni kiyanti calantī
- 5
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 6
विहितविशदबिसकिसलयवलया
जीवति परम् इह तव रतिकलया
vihitaviśadabisakisalayavalayā
jīvati param iha tava ratikalayā
- 7
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 8
मुहुः अवलोकितमण्डनलीला
मधुरिपुः अहम् इति भावनशीला
muhuḥ avalokitamaṇḍanalīlā
madhuripuḥ aham iti bhāvanaśīlā
- 9
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 10
त्वरितम् उपैति न कथम् अभिसारम्
हरिः इति वदति सखीम् अनुवारम्
tvaritam upaiti na katham abhisāram
hariḥ iti vadati sakhīm anuvāram
- 11
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 12
श्लिष्यति चुम्बति जलधरकल्पम्
हरिः उपगतः इति तिमिरम् अनल्पम्
śliṣyati cumbati jaladharakalpam
hariḥ upagataḥ iti timiram analpam
- 13
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 14
भवति विलम्बिनि विगलितलज्जा
विलपति रोदिति वासकसज्जा
bhavati vilambini vigalitalajjā
vilapati roditi vāsakasajjā
- 15
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 16
श्रीजयदेवकवेः इदम् उदितम्
रसिकजनम्तनुताम् अतिमुदितम्
śrījayadevakaveḥ idam uditam
rasikajanamtanutām atimuditam
- 17
नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे
nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe
- 18
विपुलपुलकपालिः स्फीतसीत्कारम् अन्तर्जनितजडिमकाकुव्याकुलम्व्याहरन्ती
तव कितव विधाय अमन्दकन्दर्पचिन्ताम्रसजलधिनिमग्ना ध्यानलग्ना मृगाक्षी
vipulapulakapāliḥ sphītasītkāram antarjanitajaḍimakākuvyākulamvyāharantī
tava kitava vidhāya amandakandarpacintāmrasajaladhinimagnā dhyānalagnā mṛgākṣī
- 19
अङ्गेषु आभरणम्करोति बहुशः पत्रे अपि संचारिणि प्राप्तम्त्वाम्परिशङ्कते वितनुते शय्याम्चिरम्ध्यायति
इति आकल्पविकल्पतल्परचनासंकल्पलीलाशतव्यासक्ता अपि विना त्वया वरतनुः नैषा निशाम्नेष्यति
aṅgeṣu ābharaṇamkaroti bahuśaḥ patre api saṃcāriṇi prāptamtvāmpariśaṅkate vitanute śayyāmciramdhyāyati
iti ākalpavikalpatalparacanāsaṃkalpalīlāśatavyāsaktā api vinā tvayā varatanuḥ naiṣā niśāmneṣyati

