Sanskrit

4 shlokas

  1. 1

    एह्य् ऊ षु ब्रवाणि त आग्निर् अगामि भारतः प्र वो वाजा अभिद्यवो अभि प्रयांसि वाहसा प्र मंहिष्ठाय गायत प्र सो अग्ने तवोतिभिर् अग्निं वो वृधन्तम् अग्ने यं यज्ञम् अध्वरं यजिष्ठं त्वा ववृमहे यः समिधा य आहुत्या ते अग्न इधीमह्य् उभे सुश्चन्द्र सर्पिष इति द्वे एका चाग्निं तं मन्ये यो वसुर् आ ते वत्सो मनो यमद् आग्ने स्थूरं रयिं भर प्रेष्ठं वो अतिथिं श्रेष्ठं यविष्ठ भारत भद्रो नो अग्निर् आहुतो यदी घृतेभिर् आहुत आ घा ये अग्निम् इन्धत इमा अभि प्र णोनुम इति

    ehy ū ṣu bravāṇi ta āgnir agāmi bhārataḥ pra vo vājā abhidyavo abhi prayāṃsi vāhasā pra maṃhiṣṭhāya gāyata pra so agne tavotibhir agniṃ vo vṛdhantam agne yaṃ yajñam adhvaraṃ yajiṣṭhaṃ tvā vavṛmahe yaḥ samidhā ya āhutyā te agna idhīmahy ubhe suścandra sarpiṣa iti dve ekā cāgniṃ taṃ manye yo vasur ā te vatso mano yamad āgne sthūraṃ rayiṃ bhara preṣṭhaṃ vo atithiṃ śreṣṭhaṃ yaviṣṭha bhārata bhadro no agnir āhuto yadī ghṛtebhir āhuta ā ghā ye agnim indhata imā abhi pra ṇonuma iti

  2. 2

    अथ ब्राह्मणाच्छंसिनो ऽभ्रातृव्यो अना त्वं मा ते अमाजुरो यथा एवा ह्य् असि वीरयुर् एवा ह्य् अस्य सूनृता तं ते मदं गृणीमसि तम्व् अभि प्रगायत वयम् उ त्वाम् अपूर्व्य

    यो न इदम् इदं पुरेन्द्राय साम गायत सखाय आ शिषामहि य एक इद्विदयते य इन्द्र सोमपातम इन्द्र नो गध्य् एद् उ मध्वो मदिन्तरम् एतो न्व् इन्द्रं स्तवाम सखायः

    स्तुहीन्द्रं व्यश्ववत्त्वं न इन्द्रा भर वयम् उ त्वाम् अपूर्व्य यो न इदम् इदं पुरा याहीम इन्दव इति समाहार्यो ऽनुरूपो ऽभ्रातृव्यो अना त्वं मा ते अमाजुरो यथेति

    atha brāhmaṇācchaṃsino 'bhrātṛvyo anā tvaṃ mā te amājuro yathā evā hy asi vīrayur evā hy asya sūnṛtā taṃ te madaṃ gṛṇīmasi tamv abhi pragāyata vayam u tvām apūrvya

    yo na idam idaṃ purendrāya sāma gāyata sakhāya ā śiṣāmahi ya eka idvidayate ya indra somapātama indra no gadhy ed u madhvo madintaram eto nv indraṃ stavāma sakhāyaḥ

    stuhīndraṃ vyaśvavattvaṃ na indrā bhara vayam u tvām apūrvya yo na idam idaṃ purā yāhīma indava iti samāhāryo 'nurūpo 'bhrātṛvyo anā tvaṃ mā te amājuro yatheti

  3. 3
  4. 4