श्लोक 14.16
कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् ।
रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥
लिप्यंतर
karmaṇaḥ sukṛtasyāhuḥ sāttvikaṃ nirmalaṃ phalam |
rajasastu phalaṃ duḥkhamajñānaṃ tamasaḥ phalam ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
सुकृत कर्माचे फळ सात्त्विक आणि निर्मळ असते असे म्हणतात; रजाचे फळ दुःख आणि तमाचे फळ अज्ञान असते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण गुणांनुसार कर्मांची फळे वर्णन करतात. सत्त्वाशी संबंधित, चांगल्या रीतीने केलेले कर्म शुद्ध फळ देते. रजस्ने प्रेरित कर्म दुःखाचे फळ देते, कारण अस्वस्थ इच्छा कधीच पूर्ण तृप्त होत नाही आणि तिच्या लाभात हानी मिसळलेली असते. तमस्ने घडवलेले कर्म अज्ञानाकडे नेते आणि ज्या अंधारातून ते आले तोच अधिक गडद करते. प्रत्येक गुण कर्माद्वारे स्वतःची पुनरावृत्ती करतो, हे हा श्लोक दाखवतो. माणूस एखाद्या अवस्थेतून कर्म करतो, आणि त्याचे फळ त्याच अवस्थेला बळकटी देते. अशी चक्रे तोडण्यासाठी ज्या गुणातून कर्म होते तोच बदलावा लागतो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08