श्लोक 14.17
सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।
प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥
लिप्यंतर
sattvātsañjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca |
pramādamohau tamaso bhavato'jñānameva ca ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
सत्त्वापासून ज्ञान उत्पन्न होते आणि रजापासून लोभ; तमापासून प्रमाद, मोह आणि अज्ञानही उत्पन्न होतात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
प्रत्येक गुण मनात काय निर्माण करतो ते श्रीकृष्ण स्पष्टपणे सांगतात. सत्त्वातून ज्ञान उगवते; रजस्मधून लोभ; तमस्मधून निष्काळजीपणा, मोह आणि अज्ञान. हा श्लोक आधी आलेल्या गोष्टींचा प्रतिध्वनी आणि संक्षेप आहे; मुख्य मुद्दे वेगवेगळ्या कोनांतून पुन्हा सांगणे ही गीतेतील शिकवण्याची नेहमीची पद्धत आहे. पुनरावृत्तीमुळे अर्जुनाला, आणि कोणत्याही श्रोत्याला, शिकवण आत्मसात करायला मदत होते. गुण त्यांच्या परिणामांवरून ओळखले जातात हेही यातून स्पष्ट होते. सत्त्व थेट दिसत नाही; उगवणारे ज्ञान दिसते आणि त्यामागील सत्त्वाचा अंदाज बांधला जातो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08