ശ്ലോകം 10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥
ലിപ്യന്തരണം
sarvametadṛtaṃ manye yanmāṃ vadasi keśava |
na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
കേശവാ, അങ്ങ് എന്നോടു പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു. ഭഗവാനേ, അങ്ങയുടെ പ്രകടഭാവം ദേവന്മാരോ ദാനവന്മാരോ അറിയുന്നില്ല.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം അർജുനൻ സത്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞ കാര്യം അദ്ദേഹം സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു: ദേവന്മാരോ അവരുടെ എതിരാളികളായ ദാനവന്മാരോ കൃഷ്ണന്റെ പ്രകടഭാവം (വ്യക്തി), അഥവാ അദ്ദേഹം ദൃശ്യനാകുന്ന രീതി, അറിയുന്നില്ല. ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഒന്നിച്ചു പറയുന്നത് ശക്തരായ എല്ലാ ജീവികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ശ്രദ്ധയും വിനയവും ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു കാണാം. ദേവന്മാർക്കുപോലും മനസ്സിലാകാത്തതു താൻ ഗ്രഹിച്ചുവെന്ന് അർജുനൻ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല, കേട്ടതിനെ വിശ്വസിക്കുന്നു. തുടർന്നുള്ള അപേക്ഷയ്ക്ക് ഇതു വഴിയൊരുക്കുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08