श्लोक 11.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥
लिप्यंतर
ityarjunaṃ vāsudevastathoktvā
svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa bhūyaḥ |
āśvāsayāmāsa ca bhītamenaṃ
bhūtvā punaḥ saumyavapurmahātmā ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
संजयान म्हळें: अर्जुनाक अशें सांगून वासुदेवान परत आपलें रूप दाखयलें, आनी त्या महात्म्यान परत सौम्य आकार घेवन भियेल्ल्या अर्जुनाक धीर दिलो.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
संजय परत येवपाची कथा सांगता. वासुदेव म्हूण आपयल्लो श्रीकृष्ण परत आपलें रूप दाखयता, आनी तो महात्मो परत सौम्य आकार घेवन भियेल्ल्या अर्जुनाक धीर दिता. स्वक (स्वकम्), म्हळ्यार आपलें, हें उतर वेगवेगळ्या तरांनी वाचलां: अर्जुनान मागिल्लें चतुर्भुज रूप, वळखीचें मनशाचें रूप, वा एका उपरांत एक दोनूय. सौम्य (सौम्य), म्हळ्यार मोवाळ वा सुखद, हें उतर घोर ह्या उतराच्या उरफाटें. हें दृश्य समाधान दिवपाच्या कर्मान दर्शन सोंपयता. विश्वरुपाचो देव कांपपी वांगड्याक शांत करपी इश्टूय.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08