श्लोक 11.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥
लिप्यंतर
dṛṣṭvedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tava saumyaṃ janārdana |
idānīmasmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
अर्जुनान म्हळें: हे जनार्दना, तुजें हें सौम्य मनीसरूप पळोवन हांव आतां थीर जालां आनी म्हज्या सैमीक स्थितीक परत आयलां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन थोडक्यांत आनी समाधानान उलयता. श्रीकृष्णाचें सौम्य मनीसरूप पळोवन तो सचेत (सचेताः), म्हळ्यार मनान थीर, जाला आनी आपल्या सादारण स्थितीक परत आयला. मानुष (मानुष), म्हळ्यार मनशाचें, हें उतर म्हत्वाचें: चतुर्भुज रूप कितेंय आसूं, अर्जुन आतां आपल्या इश्टाचें आनी सारथ्याचें वळखीचें रूप पळयता. आपणाक नातें जोडूं येता अशा रुपांत श्रीकृष्णाक पळयतकच ताची थिरसाण परत येता. मोवाळ, लागीं वचूं येता अशा रुपाचें मोल हो श्लोक दाखयता. अनंतान सत उक्तें केलें; मनीसरूप त्या सत्या वांगडा जगप शक्य करता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08