श्लोक 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
लिप्यंतर
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
म्हजें हें भिरांकूळ रूप पळोवन भियेवं नाका आनी गोंदळूं नाका. भंय सोडून आनी खोशी मनान म्हजें तें रूप परत पळय.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण थेट अर्जुनाक धीर दिता. इतलें भंयानक रूप पळयलें म्हूण ताणें दुख्खी वा गोंदळिल्लें जावंक नज. भंय बाजूक दवरून आनी खोशी मनान ताका वळखीचें रूप तो आतां परत पळोवंक शकता. श्लोकाचो सूर मोवाळ. प्रचंड दर्शन दाखोवपी गुरू आतां शिश्याक परत सुरक्षीततायेन हाडटा. रूप भंयानक आशिल्लें हें श्रीकृष्ण न्हयकारना; तो ताका घोर (घोर), म्हळ्यार भिरांकूळ, म्हणटा. पूण अर्जुनान ह्या अणभवांतल्यान सदाचो भंय घेवन वचूं नये, फुडल्या झुजांत ताचो भंय न्हय, ताचें सत घेवन वचचें अशें ताका दिसता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08