Sanskrit

10 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

    अथ श्वो भूते

    आग्नावैष्णवम् एकादशकपालम्पुरोडाशं निर्वपति तेन यथेष्ट्यैवं यजते तद्यद् एवादः प्रजातम् आग्नावैष्णवं दीक्षणीयं हविस्तद् एवैतद् अग्निर्वै सर्वा देवता अग्नौ हि सर्वाभ्यो देवताभ्यो जुह्वत्य् अग्निर्वै यज्ञस्यावरार्ध्यो विष्णुः परार्ध्यस्तत्सर्वाश्चैवैतद्देवताः परिगृह्य सर्वं च यज्ञम्परिगृह्य सूया इति तस्माद् आग्नावैष्णव एकादशकपालः पुरोडाशो भवति तस्य हिरण्यं दक्षिणाग्नेयो वा एष यज्ञो भवत्य् अग्ने रेतो हिरण्यं यो वै विष्णुः स यज्ञो ऽग्निर् उ वै यज्ञ एव तद् उ तद् आग्नेयमेव तस्माद्धिरण्यं दक्षिणा

    atha śvo bhūte

    āgnāvaiṣṇavam ekādaśakapālampuroḍāśaṃ nirvapati tena yatheṣṭyaivaṃ yajate tadyad evādaḥ prajātam āgnāvaiṣṇavaṃ dīkṣaṇīyaṃ havistad evaitad agnirvai sarvā devatā agnau hi sarvābhyo devatābhyo juhvaty agnirvai yajñasyāvarārdhyo viṣṇuḥ parārdhyastatsarvāścaivaitaddevatāḥ parigṛhya sarvaṃ ca yajñamparigṛhya sūyā iti tasmād āgnāvaiṣṇava ekādaśakapālaḥ puroḍāśo bhavati tasya hiraṇyaṃ dakṣiṇāgneyo vā eṣa yajño bhavaty agne reto hiraṇyaṃ yo vai viṣṇuḥ sa yajño 'gnir u vai yajña eva tad u tad āgneyameva tasmāddhiraṇyaṃ dakṣiṇā

  7. 7

    अथ श्वो भूते

    अग्नीषोमीयम् एकादशकपालम्पुरोडाशं निर्वपति तेन यथेष्ट्यैवं यजत एतेन वा इन्द्रो वृत्रम् अहन्न् एतेनो एव व्यजयत यास्येयं विजितिस्तां तथो एवैष एतेन पाप्मानं द्विषन्तम्भ्रातृव्यं हन्ति तथो एव विजयते विजिते ऽभये ऽनाष्ट्रे सूया इति तस्माद् अग्नीषोमीय एकादशकपालः पुरोडाशो भवति तस्योत्सृष्टो गौर्दक्षिणोत्सर्जं वा अमुं चन्द्रमसं घ्नन्ति पौर्णमासेनाह घ्नन्त्य् आमावास्येनोत्सृजन्ति तस्माद् उत्सृष्टो गौर्दक्षिणा

    atha śvo bhūte

    agnīṣomīyam ekādaśakapālampuroḍāśaṃ nirvapati tena yatheṣṭyaivaṃ yajata etena vā indro vṛtram ahann eteno eva vyajayata yāsyeyaṃ vijitistāṃ tatho evaiṣa etena pāpmānaṃ dviṣantambhrātṛvyaṃ hanti tatho eva vijayate vijite 'bhaye 'nāṣṭre sūyā iti tasmād agnīṣomīya ekādaśakapālaḥ puroḍāśo bhavati tasyotsṛṣṭo gaurdakṣiṇotsarjaṃ vā amuṃ candramasaṃ ghnanti paurṇamāsenāha ghnanty āmāvāsyenotsṛjanti tasmād utsṛṣṭo gaurdakṣiṇā

  8. 8

    अथ श्वो भूते

    ऐन्द्राग्नं द्वादशकपालम्पुरोडाशं निर्वपति तेन यथेष्ट्यैवं यजते यत्र वा इन्द्रो वृत्रम् अहंस्तद् अस्य भीतस्येन्द्रियं वीर्यम् अपचक्राम स एतेन हविषेन्द्रियं वीर्यम्पुनर् आत्मन्न् अधत्त तथो एवैष एतेन हविषेन्द्रियं वीर्यम् आत्मन्धत्ते तेजो वा अग्निर् इन्द्रियं वीर्यम् इन्द्र उभे वीर्ये परिगृह्य सूया इति तस्माद् ऐन्द्राग्नो द्वादशकपालः पुरोडाशो भवति तस्यर्षभो ऽनड्वान्दक्षिणा स हि वहेनाग्नेय आण्डाभ्याम् ऐन्द्रस्तस्माद् ऋषभो ऽनड्वान्दक्षिणा

    atha śvo bhūte

    aindrāgnaṃ dvādaśakapālampuroḍāśaṃ nirvapati tena yatheṣṭyaivaṃ yajate yatra vā indro vṛtram ahaṃstad asya bhītasyendriyaṃ vīryam apacakrāma sa etena haviṣendriyaṃ vīryampunar ātmann adhatta tatho evaiṣa etena haviṣendriyaṃ vīryam ātmandhatte tejo vā agnir indriyaṃ vīryam indra ubhe vīrye parigṛhya sūyā iti tasmād aindrāgno dvādaśakapālaḥ puroḍāśo bhavati tasyarṣabho 'naḍvāndakṣiṇā sa hi vahenāgneya āṇḍābhyām aindrastasmād ṛṣabho 'naḍvāndakṣiṇā

  9. 9
  10. 10