25 shlokas
- 1
अथाधिषवणे पर्युपविशन्ति
अथास्यां हिरण्यम्बध्नीते
द्वयं वा इदम्
न तृतीयम् अस्ति सत्यं चैवानृतं च
सत्यम् एव देवाः
अनृतम्मनुष्याः
अग्निरेतसं वै हिरण्यम्
सत्येनांशून् उपस्पृशानि
सत्येन सोमम्पराहणानीति
तस्माद्वा अस्यां हिरण्यम्बध्नीते
athādhiṣavaṇe paryupaviśanti
athāsyāṃ hiraṇyambadhnīte
dvayaṃ vā idam
na tṛtīyam asti satyaṃ caivānṛtaṃ ca
satyam eva devāḥ
anṛtammanuṣyāḥ
agniretasaṃ vai hiraṇyam
satyenāṃśūn upaspṛśāni
satyena somamparāhaṇānīti
tasmādvā asyāṃ hiraṇyambadhnīte
- 2
अथ ग्रावाणम् आदत्ते
ते वा एते ऽश्ममया ग्रावाणो भवन्ति
देवो वै सोमः
दिवि हि सोमः
वृत्रो वै सोम आसीत्
तस्यैतच्छरीरं यद्गिरयो यद् अश्मानः
तच्छरीरेणैवैनम् एतत्समर्धयति कृत्स्नं करोति
तस्माद् अश्ममया भवन्ति
घ्नन्ति वा एनम् एतद्यद् अभिषुण्वन्ति
तम् एतेन घ्नन्ति
तथात उदेति
तथा संजीवति
तस्माद् अश्ममया ग्रावाणो भवन्ति
atha grāvāṇam ādatte
te vā ete 'śmamayā grāvāṇo bhavanti
devo vai somaḥ
divi hi somaḥ
vṛtro vai soma āsīt
tasyaitaccharīraṃ yadgirayo yad aśmānaḥ
taccharīreṇaivainam etatsamardhayati kṛtsnaṃ karoti
tasmād aśmamayā bhavanti
ghnanti vā enam etadyad abhiṣuṇvanti
tam etena ghnanti
tathāta udeti
tathā saṃjīvati
tasmād aśmamayā grāvāṇo bhavanti
- 3
तम् आदत्ते देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर्बाहुभ्याम्पूष्णो हस्ताभ्याम् आददे रावासीति
सविता वै देवानाम्प्रसविता
तत्सवितृप्रसूत एवैनम् एतद् आदत्ते
अश्विनोर्बाहुभ्याम् इति
अश्विनाव् अध्वर्यू
तत्तयोर् एव बाहुभ्याम् आदत्ते न स्वाभ्याम्
पूष्णो हस्ताभ्याम् इति
पूषा भागदुघः
तत्तस्यैव हस्ताभ्याम् आदत्ते न स्वाभ्याम्
वज्रो वा एष
तस्य न मनुष्यो भर्ता
तम् एताभिर्देवताभिर् आदत्ते
tam ādatte devasya tvā savituḥ prasave 'śvinorbāhubhyāmpūṣṇo hastābhyām ādade rāvāsīti
savitā vai devānāmprasavitā
tatsavitṛprasūta evainam etad ādatte
aśvinorbāhubhyām iti
aśvināv adhvaryū
tattayor eva bāhubhyām ādatte na svābhyām
pūṣṇo hastābhyām iti
pūṣā bhāgadughaḥ
tattasyaiva hastābhyām ādatte na svābhyām
vajro vā eṣa
tasya na manuṣyo bhartā
tam etābhirdevatābhir ādatte
- 4
आददे रावासीति
यदा वा एनम् एतेनाभिषुण्वन्त्य् अथाहुतिर्भवति
यद् आहुतिं जुहोत्य् अथ दक्षिणा ददाति
एतद्ध्य् एष द्वयं रासत आहुतीश्च दक्षिणाश्च
तस्माद् आह रावासीति
ādade rāvāsīti
yadā vā enam etenābhiṣuṇvanty athāhutirbhavati
yad āhutiṃ juhoty atha dakṣiṇā dadāti
etaddhy eṣa dvayaṃ rāsata āhutīśca dakṣiṇāśca
tasmād āha rāvāsīti
- 5
गभीरम् इमम् अध्वरं कृधीति
अध्वरो वै यज्ञः
महान्तम् इमं यज्ञं कृधीत्य् एवैतद् आह
इन्द्राय सुषूतमम् इति
इन्द्रो वै यज्ञस्य देवता
तस्माद् आहेन्द्रायेति
सुषूतमम् इति
सुसुतमम् इत्य् एवैतद् आह
उत्तमेन पविनेति
एष वा उत्तमः पविर्यत्सोमः
तस्माद् आहोत्तमेन पविनेति
ऊर्जस्वन्तम्मधुमन्तम्पयस्वन्तम् इति
रसवन्तम् इत्य् एवैतद् आह यद् आहोर्जस्वन्तम्मधुमन्तम्पयस्वन्तम् इति
gabhīram imam adhvaraṃ kṛdhīti
adhvaro vai yajñaḥ
mahāntam imaṃ yajñaṃ kṛdhīty evaitad āha
indrāya suṣūtamam iti
indro vai yajñasya devatā
tasmād āhendrāyeti
suṣūtamam iti
susutamam ity evaitad āha
uttamena pavineti
eṣa vā uttamaḥ paviryatsomaḥ
tasmād āhottamena pavineti
ūrjasvantammadhumantampayasvantam iti
rasavantam ity evaitad āha yad āhorjasvantammadhumantampayasvantam iti
- 6
अथ वाचं यच्छति
देवा ह वै यज्ञं तन्वानास्ते ऽसुररक्षसेभ्य आसङ्गाद्बिभयांचक्रुः
ते होचुर् उपांशु यजाम वाचं यच्छामेति
त उपांश्व् अयजन्वाचम् अयच्छन्
atha vācaṃ yacchati
devā ha vai yajñaṃ tanvānāste 'surarakṣasebhya āsaṅgādbibhayāṃcakruḥ
te hocur upāṃśu yajāma vācaṃ yacchāmeti
ta upāṃśv ayajanvācam ayacchan
- 7
अथ निग्राभ्या आहरति
तास्व् एनं वाचयति निग्राभ्या स्थ देवश्रुतस्तर्पयत मा मनो मे तर्पयत वाचम्मे तर्पयत प्राणम्मे तर्पयत चक्षुर्मे तर्पयत श्रोत्रम्मे तर्पयतात्मानम्मे तर्पयत प्रजाम्मे तर्पयत पशून्मे तर्पयत गणान्मे तर्पयत गणा मे मा वितृषन्न् इति
रसो वा आपः
तास्व् एवैताम् आशिषम् आशास्ते
सर्वं च म आत्मानं तर्पयत प्रजाम्मे तर्पयत पशून्मे तर्पयत गणान्मे तर्पयत गणा मे मा वितृषन्न् इति
स य एष उपांशुसवनः स विवस्वान् आदित्यो निदानेन
सो ऽस्यैष व्यानः
atha nigrābhyā āharati
tāsv enaṃ vācayati nigrābhyā stha devaśrutastarpayata mā mano me tarpayata vācamme tarpayata prāṇamme tarpayata cakṣurme tarpayata śrotramme tarpayatātmānamme tarpayata prajāmme tarpayata paśūnme tarpayata gaṇānme tarpayata gaṇā me mā vitṛṣann iti
raso vā āpaḥ
tāsv evaitām āśiṣam āśāste
sarvaṃ ca ma ātmānaṃ tarpayata prajāmme tarpayata paśūnme tarpayata gaṇānme tarpayata gaṇā me mā vitṛṣann iti
sa ya eṣa upāṃśusavanaḥ sa vivasvān ādityo nidānena
so 'syaiṣa vyānaḥ
- 8
तम् अभिमिमीते
घ्नन्ति वा एनम् एतद्यद् अभिषुण्वन्ति
तम् एतेन घ्नन्ति
तथात उदेति
तथा संजीवति
यद्व् एव मिमीते तस्मान्मात्रा मनुष्येषु मात्रो यो चाप्य् अन्या मात्रा
tam abhimimīte
ghnanti vā enam etadyad abhiṣuṇvanti
tam etena ghnanti
tathāta udeti
tathā saṃjīvati
yadv eva mimīte tasmānmātrā manuṣyeṣu mātro yo cāpy anyā mātrā
- 9
स मिमीत इन्द्राय त्वा वसुमते रुद्रवत इति
इन्द्रो वै यज्ञस्य देवता
तस्माद् आहेन्द्राय त्वेति
वसुमते रुद्रवत इति
तद् इन्द्रम् एवानु वसूंश्च रुद्रांश्चाभजति
इन्द्राय त्वादित्यवत इति
तद् इन्द्रम् एवान्व् आदित्यान् आभजति
इन्द्राय त्वाभिमातिघ्न इति
सपत्नो वा अभिमातिः
इन्द्राय त्वा सपत्नघ्न इत्य् एवैतद् आह
सो ऽस्योद्धारः
यथा श्रेष्ठस्योद्धार एवम् अस्यैष ऋते देवेभ्यः
sa mimīta indrāya tvā vasumate rudravata iti
indro vai yajñasya devatā
tasmād āhendrāya tveti
vasumate rudravata iti
tad indram evānu vasūṃśca rudrāṃścābhajati
indrāya tvādityavata iti
tad indram evānv ādityān ābhajati
indrāya tvābhimātighna iti
sapatno vā abhimātiḥ
indrāya tvā sapatnaghna ity evaitad āha
so 'syoddhāraḥ
yathā śreṣṭhasyoddhāra evam asyaiṣa ṛte devebhyaḥ
- 10
श्येनाय त्वा सोमभृत इति
तद्गायत्र्यै मिमीते
अग्नये त्वा रायस्पोषद इति
अग्निर्वै गायत्री
तद्गायत्र्यै मिमीते
स यद्गायत्री श्येनो भूत्वा दिवः सोमम् आहरत्तेन सा श्येनः सोमभृत्
तेनैवास्या एतद्वीर्येण द्वितीयम्मिमीते
śyenāya tvā somabhṛta iti
tadgāyatryai mimīte
agnaye tvā rāyaspoṣada iti
agnirvai gāyatrī
tadgāyatryai mimīte
sa yadgāyatrī śyeno bhūtvā divaḥ somam āharattena sā śyenaḥ somabhṛt
tenaivāsyā etadvīryeṇa dvitīyammimīte
- 11
अथ यत्पञ्च कृत्वो मिमीते
संवत्सरसंमितो वै यज्ञः
पञ्च वा ऋतवः संवत्सरस्य
तम्पञ्चभिर् आप्नोति
तस्मात्पञ्च कृत्वो मिमीते
atha yatpañca kṛtvo mimīte
saṃvatsarasaṃmito vai yajñaḥ
pañca vā ṛtavaḥ saṃvatsarasya
tampañcabhir āpnoti
tasmātpañca kṛtvo mimīte
- 12
तम् अभिमृशति यत्ते सोम दिवि ज्योतिर्यत्पृथिव्यां यद् उराव् अन्तरिक्षे तेनास्मै यजमानायोरु राये कृध्य् अधि दात्रे वोच इति
यत्र वा एषो ऽग्रे देवानां हविर्बभूव तद्धेक्षांचक्रे मैव सर्वेणेवात्मना देवानां हविर्भूवम् इति
स एतास्तिस्रस्तनूर् एषु लोकेषु विन्यधत्त
tam abhimṛśati yatte soma divi jyotiryatpṛthivyāṃ yad urāv antarikṣe tenāsmai yajamānāyoru rāye kṛdhy adhi dātre voca iti
yatra vā eṣo 'gre devānāṃ havirbabhūva taddhekṣāṃcakre maiva sarveṇevātmanā devānāṃ havirbhūvam iti
sa etāstisrastanūr eṣu lokeṣu vinyadhatta
- 13
तद्वै देवा अस्पृण्वत
ते ऽस्यैतेनैवैतास्तनूर् आप्नुवन्
स कृत्स्न एव देवानां हविर् अभवत्
तथो एवास्यैष एतेनैवैतास्तनूर् आप्नोति
स कृत्स्न एव देवानां हविर्भवति
तस्माद् एवम् अभिमृशति
tadvai devā aspṛṇvata
te 'syaitenaivaitāstanūr āpnuvan
sa kṛtsna eva devānāṃ havir abhavat
tatho evāsyaiṣa etenaivaitāstanūr āpnoti
sa kṛtsna eva devānāṃ havirbhavati
tasmād evam abhimṛśati
- 14
अथ निग्राभ्याभिर् उपसृजति
आपो ह वै वृत्रं जघ्नुः
तेनैवैतद्वीर्येणापः स्यन्दन्ते
तस्माद् एनाः स्यन्दमाना न किं चन प्रतिधारयति
ता ह स्वम् एव वशं चेरुः कस्मै नु वयं तिष्ठेमहि याभिर् अस्माभिर्वृत्रो हत इति
सर्वं वा इदम् इन्द्राय तस्थानम् आस यद् इदं किं चापि यो ऽयम्पवते
atha nigrābhyābhir upasṛjati
āpo ha vai vṛtraṃ jaghnuḥ
tenaivaitadvīryeṇāpaḥ syandante
tasmād enāḥ syandamānā na kiṃ cana pratidhārayati
tā ha svam eva vaśaṃ ceruḥ kasmai nu vayaṃ tiṣṭhemahi yābhir asmābhirvṛtro hata iti
sarvaṃ vā idam indrāya tasthānam āsa yad idaṃ kiṃ cāpi yo 'yampavate
- 15
स इन्द्रो ऽब्रवीत्सर्वं वै म इदं तस्थानं यद् इदं किं च
तिष्ठध्वम् एव म इति
ता होचुः किं नस्ततः स्याद् इति
प्रथमभक्ष एव वः सोमस्य राज्ञ इति
तथेति
ता अस्मा अतिष्ठन्त
तास्तस्थाना उरसि न्यगृह्णीत
तद्यद् एना उरसि न्यगृह्णीत तस्मान्निग्राभ्या नाम
तथैवैता एतद्यजमान उरसि निगृह्णीते
स आसाम् एष प्रथमभक्षः सोमस्य राज्ञो यन्निग्राभ्याभिर् उपसृजति
sa indro 'bravītsarvaṃ vai ma idaṃ tasthānaṃ yad idaṃ kiṃ ca
tiṣṭhadhvam eva ma iti
tā hocuḥ kiṃ nastataḥ syād iti
prathamabhakṣa eva vaḥ somasya rājña iti
tatheti
tā asmā atiṣṭhanta
tāstasthānā urasi nyagṛhṇīta
tadyad enā urasi nyagṛhṇīta tasmānnigrābhyā nāma
tathaivaitā etadyajamāna urasi nigṛhṇīte
sa āsām eṣa prathamabhakṣaḥ somasya rājño yannigrābhyābhir upasṛjati
- 16
स उपसृजति श्वात्रा स्थ वृत्रतुर इति
शिवा ह्य् आपः
तस्माद् आह श्वात्रा स्थेति
वृत्रतुर इति
वृत्रं ह्य् एता अघ्नन्
राधोगूर्ता अमृतस्य पत्नीर् इति
अमृता ह्य् आपः
ता देवीर्देवत्रेमं यज्ञं नयतेति
नात्र तिरोहितम् इवास्ति
उपहूताः सोमस्य पिबतेति
तद् उपहूता एव प्रथमभक्षं सोमस्य राज्ञो भक्षयन्ति
sa upasṛjati śvātrā stha vṛtratura iti
śivā hy āpaḥ
tasmād āha śvātrā stheti
vṛtratura iti
vṛtraṃ hy etā aghnan
rādhogūrtā amṛtasya patnīr iti
amṛtā hy āpaḥ
tā devīrdevatremaṃ yajñaṃ nayateti
nātra tirohitam ivāsti
upahūtāḥ somasya pibateti
tad upahūtā eva prathamabhakṣaṃ somasya rājño bhakṣayanti
- 17
अथ प्रहरिष्यन्यं द्विष्यात्तम्मनसा ध्यायेद् अमुष्मा अहम्प्रहरामि न तुभ्यम् इति
यो न्व् एवेमम्मानुषम्ब्राह्मणं हन्ति तं न्व् एव परिचक्षते
अथ किं य एतम्
देवो हि सोमः
घ्नन्ति वा एनम् एतद्यद् अभिषुण्वन्ति
तम् एतेन घ्नन्ति
तथात उदेति
तथा संजीवति
तथानेनस्यम्भवति
यद्य् उ न द्विष्याद् अपि तृणम् एव मनसा ध्यायेत्
तथो अनेनस्यम्भवति
atha prahariṣyanyaṃ dviṣyāttammanasā dhyāyed amuṣmā ahampraharāmi na tubhyam iti
yo nv evemammānuṣambrāhmaṇaṃ hanti taṃ nv eva paricakṣate
atha kiṃ ya etam
devo hi somaḥ
ghnanti vā enam etadyad abhiṣuṇvanti
tam etena ghnanti
tathāta udeti
tathā saṃjīvati
tathānenasyambhavati
yady u na dviṣyād api tṛṇam eva manasā dhyāyet
tatho anenasyambhavati
- 18
स प्रहरति मा भेर्मा संविक्था इति
मा त्वम्भैषीर्मा संविक्थाः
अमुष्मा अहम्प्रहरामि न तुभ्यम् इत्य् एवैतद् आह
ऊर्जं धत्स्वेति
रसं धत्स्वेत्य् एवैतद् आह
धिषणे वीड्वी सती वीडयेथाम् ऊर्जं दधाथाम् इति
इमे एवैतत्फलके आहुर् इत्य् उ हैक आहुः
किं नु तत्र यो ऽप्य् एते फलके भिन्द्यात्
इमे ह वै द्यावापृथिवी एतस्माद्वज्राद् उद्यतात्संरेजेते
तद् आभ्याम् एवैनम् एतद्द्यावापृथिवीभ्यां शमयति
तथेमे शान्तो न हिनस्ति
ऊर्जं दधाथाम् इति
रसं दधाथाम् इत्य् एवैतद् आह
पाप्मा हतो न सोम इति
तद् अस्य सर्वम्पाप्मानं हन्ति
sa praharati mā bhermā saṃvikthā iti
mā tvambhaiṣīrmā saṃvikthāḥ
amuṣmā ahampraharāmi na tubhyam ity evaitad āha
ūrjaṃ dhatsveti
rasaṃ dhatsvety evaitad āha
dhiṣaṇe vīḍvī satī vīḍayethām ūrjaṃ dadhāthām iti
ime evaitatphalake āhur ity u haika āhuḥ
kiṃ nu tatra yo 'py ete phalake bhindyāt
ime ha vai dyāvāpṛthivī etasmādvajrād udyatātsaṃrejete
tad ābhyām evainam etaddyāvāpṛthivībhyāṃ śamayati
tatheme śānto na hinasti
ūrjaṃ dadhāthām iti
rasaṃ dadhāthām ity evaitad āha
pāpmā hato na soma iti
tad asya sarvampāpmānaṃ hanti
- 19
स वै त्रिर् अभिषुणोति त्रिः संभरति चतुर्निग्राभम् उपैति
तद्दश
दशाक्षरा वै विराट्
वैराजः सोमः
तस्माद्दश कृत्वः सम्पादयति
sa vai trir abhiṣuṇoti triḥ saṃbharati caturnigrābham upaiti
taddaśa
daśākṣarā vai virāṭ
vairājaḥ somaḥ
tasmāddaśa kṛtvaḥ sampādayati
- 20
अथ यन्निग्राभम् उपैति
यत्र वा एषो ऽग्रे देवानां हविर्बभूव तद्धेमा दिशो ऽभिदध्याव् आभिर्दिग्भिर्मिथुनेन प्रियेण धाम्ना संस्पृशेयेति
तम् एतद्देवा आभिर्दिग्भिर्मिथुनेन प्रियेण धाम्ना समस्पर्शयन्यन्निग्राभम् उपायन्
तथो एवैनम् एष एतद् आभिर्दिग्भिर्मिथुनेन प्रियेण धाम्ना संस्पर्शयति यन्निग्राभम् उपैति
atha yannigrābham upaiti
yatra vā eṣo 'gre devānāṃ havirbabhūva taddhemā diśo 'bhidadhyāv ābhirdigbhirmithunena priyeṇa dhāmnā saṃspṛśeyeti
tam etaddevā ābhirdigbhirmithunena priyeṇa dhāmnā samasparśayanyannigrābham upāyan
tatho evainam eṣa etad ābhirdigbhirmithunena priyeṇa dhāmnā saṃsparśayati yannigrābham upaiti
- 21
स उपैति प्राग् अपाग् उदग् अधराक्सर्वतस्त्वा दिश आधावन्त्व् इति
तद् एनम् आभिर्दिग्भिर्मिथुनेन प्रियेण धाम्ना संस्पर्शयति
अम्ब निष्पर सम् अरीर्विदाम् इति
योषा वा अम्बा
योषा दिशः
तस्माद् आहाम्ब निष्परेति
सम् अरीर्विदाम् इति
प्रजा वा अरीः
सम्प्रजा जानताम् इत्य् एवैतद् आह
तस्माद्या अपि विदूरम् इव प्रजा भवन्ति सम् एव ता जानते
तस्माद् आह सम् अरीर्विदाम् इति
sa upaiti prāg apāg udag adharāksarvatastvā diśa ādhāvantv iti
tad enam ābhirdigbhirmithunena priyeṇa dhāmnā saṃsparśayati
amba niṣpara sam arīrvidām iti
yoṣā vā ambā
yoṣā diśaḥ
tasmād āhāmba niṣpareti
sam arīrvidām iti
prajā vā arīḥ
samprajā jānatām ity evaitad āha
tasmādyā api vidūram iva prajā bhavanti sam eva tā jānate
tasmād āha sam arīrvidām iti
- 22
अथ यस्मात्सोमो नाम
यत्र वा एषो ऽग्रे देवानां हविर्बभूव तद्धेक्षांचक्रे मैव सर्वेणेवात्मना देवानां हविर्भूवम् इति
तस्य या जुष्टतमा तनूर् आस ताम् अपनिदधे
तद्वै देवा अस्पृण्वत
ते होचुर् उपैवैताम्प्रवृहस्व
सहैव न एतया हविर् एधीति
तां दूर इवोपप्रावृहत स्वा वै म एषेति
तस्मात्सोमो नाम
atha yasmātsomo nāma
yatra vā eṣo 'gre devānāṃ havirbabhūva taddhekṣāṃcakre maiva sarveṇevātmanā devānāṃ havirbhūvam iti
tasya yā juṣṭatamā tanūr āsa tām apanidadhe
tadvai devā aspṛṇvata
te hocur upaivaitāmpravṛhasva
sahaiva na etayā havir edhīti
tāṃ dūra ivopaprāvṛhata svā vai ma eṣeti
tasmātsomo nāma
- 23
अथ यस्माद्यज्ञो नाम
घ्नन्ति वा एनम् एतद्यद् अभिषुण्वन्ति
तद्यद् एनं जनयन्ति स तायमानो जायते
स यज्जायते तस्माद्यञ्जः
यञ्जो ह वै नामैतद्यद्यज्ञ इति
atha yasmādyajño nāma
ghnanti vā enam etadyad abhiṣuṇvanti
tadyad enaṃ janayanti sa tāyamāno jāyate
sa yajjāyate tasmādyañjaḥ
yañjo ha vai nāmaitadyadyajña iti
- 24
तत्रैताम् अपि वाचम् उवाद त्वम् अङ्ग प्रशंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यं न त्वद् अन्यो मघवन्न् अस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वच इति
मर्त्यो हैवैतद्भवन्न् उवाच त्वम् एवेतो जनयितासि नान्यस्त्वद् इति
tatraitām api vācam uvāda tvam aṅga praśaṃsiṣo devaḥ śaviṣṭha martyaṃ na tvad anyo maghavann asti marḍitendra bravīmi te vaca iti
martyo haivaitadbhavann uvāca tvam eveto janayitāsi nānyastvad iti
- 25
अथ निग्राभ्याभ्यो ग्रहान्विगृह्णते
आपो ह वै वृत्रं जघ्नुः
तेनैवैतद्वीर्येणापः स्यन्दन्ते
स्यन्दमानानां वै वसतीवरीर्गृह्णाति वसतीवरीभ्यो निग्राभ्याः
निग्राभ्याभ्यो ग्रहान्विगृह्णते
तेनैवैतद्वीर्येण ग्रहान्विगृह्णते होतृचमसात्
योषा वा ऋग्घोता
योषायै वा इमाः प्रजाः प्रजायन्ते
तद् एनम् एतस्यै योषाया ऋचो होतुः प्रजनयति
तस्माद्धोतृचमसात्
atha nigrābhyābhyo grahānvigṛhṇate
āpo ha vai vṛtraṃ jaghnuḥ
tenaivaitadvīryeṇāpaḥ syandante
syandamānānāṃ vai vasatīvarīrgṛhṇāti vasatīvarībhyo nigrābhyāḥ
nigrābhyābhyo grahānvigṛhṇate
tenaivaitadvīryeṇa grahānvigṛhṇate hotṛcamasāt
yoṣā vā ṛgghotā
yoṣāyai vā imāḥ prajāḥ prajāyante
tad enam etasyai yoṣāyā ṛco hotuḥ prajanayati
tasmāddhotṛcamasāt

