Sanskrit

17 shlokas

  1. 1
  2. 2

    तद्यत्सर्वरूपो भवति सर्वं वै रूपं सर्वम् अश्वमेधः सर्वस्याप्त्यै सर्वस्यावरुद्ध्या अथ यज्जवसमृद्धो वीर्यं वै जवो वीर्यस्याप्त्यै वीर्यस्यावरुद्ध्या अथ यत्सहस्रार्हः सर्वं वै सहस्रं सर्वम् अश्वमेधः सर्वस्याप्त्यै सर्वस्यावरुद्ध्या अथ यत्पूर्व्य एष वा अपरिमितं वीर्यम् अभिवर्धते यत्पूर्व्यो ऽपरिमितस्यैव वीर्यस्यावरुद्ध्या अथ यद्दक्षिणायां धुर्य् अप्रतिधुर एष वा एष य एष तपति न वा एतं कश्चन प्रतिप्रतिर् एतस्यैवावरुद्ध्यै

    tadyatsarvarūpo bhavati sarvaṃ vai rūpaṃ sarvam aśvamedhaḥ sarvasyāptyai sarvasyāvaruddhyā atha yajjavasamṛddho vīryaṃ vai javo vīryasyāptyai vīryasyāvaruddhyā atha yatsahasrārhaḥ sarvaṃ vai sahasraṃ sarvam aśvamedhaḥ sarvasyāptyai sarvasyāvaruddhyā atha yatpūrvya eṣa vā aparimitaṃ vīryam abhivardhate yatpūrvyo 'parimitasyaiva vīryasyāvaruddhyā atha yaddakṣiṇāyāṃ dhury apratidhura eṣa vā eṣa ya eṣa tapati na vā etaṃ kaścana pratipratir etasyaivāvaruddhyai

  3. 3
  4. 4

    अथ होवाच सात्ययज्ञिः त्रिरूप एवैषो ऽश्वः स्यात्तस्य कृष्णः पूर्वार्धः शुक्लो ऽपरार्धः कृत्तिकाञ्जिः पुरस्तात्तद्यत्कृष्णः पूर्वार्धो भवति यद् एवेदं कृष्णम् अक्ष्णस्तद् अस्य तद् अथ यच्छुक्लो ऽपरार्धो यदेवेदं शुक्लम् अक्ष्णस्तद् अस्य तद् अथ यत्कृत्तिकाञ्जिः पुरस्तात्सा कनीनका स एव रूपसमृद्धो ऽतो यतमो ऽस्योपकल्पेत बहुरूपो वा द्विरूपो वा त्रिरूपो वा कृत्तिकाञ्जिस्तम् आलभेत जवेन त्व् एव समृद्धः स्यात्

    atha hovāca sātyayajñiḥ trirūpa evaiṣo 'śvaḥ syāttasya kṛṣṇaḥ pūrvārdhaḥ śuklo 'parārdhaḥ kṛttikāñjiḥ purastāttadyatkṛṣṇaḥ pūrvārdho bhavati yad evedaṃ kṛṣṇam akṣṇastad asya tad atha yacchuklo 'parārdho yadevedaṃ śuklam akṣṇastad asya tad atha yatkṛttikāñjiḥ purastātsā kanīnakā sa eva rūpasamṛddho 'to yatamo 'syopakalpeta bahurūpo vā dvirūpo vā trirūpo vā kṛttikāñjistam ālabheta javena tv eva samṛddhaḥ syāt

  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13

    तस्यै सप्तदशैव सामिधेन्यो भवन्ति रयिमन्तावाज्यभागौ वीर्यं वै रयिवीर्यस्याप्त्यै वीर्यस्यावरुद्ध्या आ विश्वदेवं सत्पतिं न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद् इत्य् उपांशु हविषो याज्यानुवाक्ये नित्ये संयाज्ये नेद्यज्ञपथाद् अयानीति क्ᄆप्त एव यज्ञे ऽन्ततः प्रतितिष्ठति त्रिष्टुभौ भवत इन्द्रे वै वीर्यं त्रिष्टुब् इन्द्रियस्यैव वीर्यस्यावरुद्ध्यै हिरण्यं दक्षिणा सुवर्णं शतमानं तस्योक्तम्ब्राह्मणम्

    tasyai saptadaśaiva sāmidhenyo bhavanti rayimantāvājyabhāgau vīryaṃ vai rayivīryasyāptyai vīryasyāvaruddhyā ā viśvadevaṃ satpatiṃ na pramiye saviturdaivyasya tad ity upāṃśu haviṣo yājyānuvākye nitye saṃyājye nedyajñapathād ayānīti kᄆpta eva yajñe 'ntataḥ pratitiṣṭhati triṣṭubhau bhavata indre vai vīryaṃ triṣṭub indriyasyaiva vīryasyāvaruddhyai hiraṇyaṃ dakṣiṇā suvarṇaṃ śatamānaṃ tasyoktambrāhmaṇam

  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17

    स आहाशापालाः ये वा एतस्योदृचं गमिष्यन्ति राष्ट्रं ते भविष्यन्ति राजानो भविष्यन्त्य् अभिषेचनीया अथ य एतस्योदृचं न गमिष्यन्त्य् अराष्ट्रं ते भविष्यन्त्य् अराजानो भविष्यन्ति राजन्या विशो ऽनभिषेचनीयास्तस्मान्मा प्रमदत स्नात्वाच्चैवैनम् उदकान्निरुन्धीध्वं वडवाभ्यश्च ते यद्यद्ब्राह्मणजातम् उपनिगच्छेत तत्तत्पृच्छेत ब्राह्मणाः कियद्यूयम् अश्वमेधस्य वित्थेति ते ये न विद्युर्जिनीयात तान्त्सर्वं वा अश्वमेधः सर्वस्यैष न वेद यो ब्राह्मणः सन्न् अश्वमेधस्य न वेद सो ऽब्राह्मणो ज्येय एव स पानं करवाथ खादं निवपाथाथ यत्किं च जनपदे कृतान्नं सर्वं वस्तत्सुतं तेषां रथकारकुल एव वो वसतिस्तद्ध्यश्वस्यायतनमिति

    sa āhāśāpālāḥ ye vā etasyodṛcaṃ gamiṣyanti rāṣṭraṃ te bhaviṣyanti rājāno bhaviṣyanty abhiṣecanīyā atha ya etasyodṛcaṃ na gamiṣyanty arāṣṭraṃ te bhaviṣyanty arājāno bhaviṣyanti rājanyā viśo 'nabhiṣecanīyāstasmānmā pramadata snātvāccaivainam udakānnirundhīdhvaṃ vaḍavābhyaśca te yadyadbrāhmaṇajātam upanigaccheta tattatpṛccheta brāhmaṇāḥ kiyadyūyam aśvamedhasya vittheti te ye na vidyurjinīyāta tāntsarvaṃ vā aśvamedhaḥ sarvasyaiṣa na veda yo brāhmaṇaḥ sann aśvamedhasya na veda so 'brāhmaṇo jyeya eva sa pānaṃ karavātha khādaṃ nivapāthātha yatkiṃ ca janapade kṛtānnaṃ sarvaṃ vastatsutaṃ teṣāṃ rathakārakula eva vo vasatistaddhyaśvasyāyatanamiti