5 shlokas
- 4
पूः प्राणिनः सर्व एव गुहाशयस्य
अहन्यमानस्य विकल्मषस्य
अचलं चलनिकेतं ये ऽनुतिष्ठन्ति ते ऽमृताः
pūḥ prāṇinaḥ sarva eva guhāśayasya
ahanyamānasya vikalmaṣasya
acalaṃ calaniketaṃ ye 'nutiṣṭhanti te 'mṛtāḥ
- 5
यद् इदम् इद् इहेद् इह लोके विषयम् उच्यते
विधूय कविर् एतद् अनुतिष्ठेद्गुहाशयम्
yad idam id ihed iha loke viṣayam ucyate
vidhūya kavir etad anutiṣṭhedguhāśayam
- 6
आत्मन्न् एवाहम् अलब्ध्वैतद्धितं सेवस्व नाहितम्
अथान्येषु प्रतीच्छामि साधुष्ठानम् अनपेक्षया
महान्तं तेजसः कायं सर्वत्र निहितं प्रभुम्
ātmann evāham alabdhvaitaddhitaṃ sevasva nāhitam
athānyeṣu pratīcchāmi sādhuṣṭhānam anapekṣayā
mahāntaṃ tejasaḥ kāyaṃ sarvatra nihitaṃ prabhum
- 7
सर्वभूतेषु यो नित्यो विपश्चिद् अमृतो ध्रुवः
अनङ्गो ऽशब्दो ऽशरीरो ऽस्पर्शश्च महाञ्शुचिः
स सर्वं परमा काष्ठा स वैषुवतं स वै वैभाजनं पुरम्
sarvabhūteṣu yo nityo vipaścid amṛto dhruvaḥ
anaṅgo 'śabdo 'śarīro 'sparśaśca mahāñśuciḥ
sa sarvaṃ paramā kāṣṭhā sa vaiṣuvataṃ sa vai vaibhājanaṃ puram
- 8
तं यो ऽनुतिष्ठेत्सर्वत्र प्राध्वं चास्य सदाचरेत्
दुर्दर्शं निपुणं युक्तो यः पश्येत्स मोदेत विष्टपे
taṃ yo 'nutiṣṭhetsarvatra prādhvaṃ cāsya sadācaret
durdarśaṃ nipuṇaṃ yukto yaḥ paśyetsa modeta viṣṭape

