श्रीमद्भगवद्गीता · अध्यायः 6
श्लोकः 6.22
यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः ।
यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते ॥
लिप्यन्तरणम्
yaṃ labdhvā cāparaṃ lābhaṃ manyate nādhikaṃ tataḥ |
yasminsthito na duḥkhena guruṇāpi vicālyate ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
यं च लब्ध्वा अपरं लाभं ततः अधिकं न मन्यते, यस्मिन् स्थितः गुरुणा अपि दुःखेन न विचाल्यते,
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
यं प्राप्य ततः अधिकम् अन्यं लाभं न मन्यते, यस्मिन् स्थितः महता अपि दुःखेन न विचलति। समाधिलाभः सर्वलाभानां परमः। तस्मिन् स्थितस्य बाह्यं दुःखं, यथा रोगः शोकः वा, तं न कम्पयति। एवं योगस्य फलं परमं स्थैर्यम्। वाक्यम् अग्रिमे श्लोके पूर्यते।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08