श्लोकः 11.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥
लिप्यन्तरणम्
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ
he kṛṣṇa he yādava he sakheti |
ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ
mayā pramādātpraṇayena vāpi ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
तव इदं महिमानम् अजानता मया प्रमादात् प्रणयेन वा अपि सखा इति मत्वा हे कृष्ण हे यादव हे सखे इति प्रसभं यत् उक्तम्,
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
स्तुतिः क्षमायाचने परिणमति, वाक्यं च अग्रिमं श्लोकं प्रति अनुवर्तते। अर्जुनः स्मरति यथा सः भगवन्तं वर्षेभ्यः सहजं साहसेन च सम्बोधितवान्, हे कृष्ण हे यादव हे सखे इति, सखायं प्रति यथा। तस्य महिमानम् अजानन् प्रमादात् स्नेहात् वा एवम् उक्तवान्। स्नेहः अपि दोषहेतुः इव अधुना दृश्यते, यद्यपि सः एव तयोः सख्यस्य आधारः।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08