ਸ਼ਲੋਕ 10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |
nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਾਨਣ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿੰਬ ਨਾਲ ਚਾਰ ਸਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਇਆ ਵੱਸ ਉਹ ਭਗਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਅਗਿਆਨ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਤਮਭਾਵਸਥ, ਭਾਵ ਅੰਦਰਲੇ ਆਪੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਬਦ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਲੜੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਗਿਆਨ ਪਿਆਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਹੋਰ ਸਮਝ ਦੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਅੰਦਰੋਂ ਅਗਿਆਨ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08