श्लोक 4.20
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः ।
कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति सः ॥
लिप्यन्तरण
tyaktvā karmaphalāsaṅgaṃ nityatṛpto nirāśrayaḥ |
karmaṇyabhipravṛtto'pi naiva kiñcitkaroti saḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
कर्मफलको आसक्ति त्यागेर, सधैँ तृप्त र कुनै आश्रयमा निर्भर नभई, कर्ममा पूर्ण रूपमा लागेर पनि उसले केही गर्दैन।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण कर्ममा अकर्म देख्ने मानिसको वर्णन जारी राख्नुहुन्छ। परिणामप्रतिको आसक्ति छोडेर, सधैँ सन्तुष्ट र कुनै सहारामा नअडेर, त्यस्तो मानिस क्रियाकलापमा पूर्ण डुबेर पनि बाँध्ने अर्थमा केही गर्दैन। निराश्रय अर्थात् निर्भरताविना भन्ने शब्दको अर्थ आफ्नो सुरक्षाको बोधका लागि बाहिरी परिणाममा भर नपर्नु हो। श्लोकले पहिलेको विरोधाभासको व्यावहारिक अर्थ देखाउँछ। बाहिरी काम जारी रहन्छ, तर टाँसिने र हिसाब गर्ने भित्री कर्ता शान्त भइसकेको हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08