श्लोक 4.19
यस्य सर्वे समारम्भाः कामसङ्कल्पवर्जिताः ।
ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं तमाहुः पण्डितं बुधाः ॥
लिप्यन्तरण
yasya sarve samārambhāḥ kāmasaṅkalpavarjitāḥ |
jñānāgnidagdhakarmāṇaṃ tamāhuḥ paṇḍitaṃ budhāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जसका सबै आरम्भ कामना र सङ्कल्पबाट रहित छन्, जसका कर्म ज्ञानरूपी अग्निमा भस्म भएका छन्, उसलाई ज्ञानीहरू पण्डित भन्छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण साँचो विद्वान्, अर्थात् पण्डितको वर्णन गर्नुहुन्छ। त्यस्तो मानिसले जे थाल्छ, त्यो काम अर्थात् कामना र सङ्कल्प, अर्थात् कामनाको सेवा गर्ने योजना र जुक्तिबाट मुक्त हुन्छ। उसका कर्म ज्ञानको आगोमा जलेका भनिन्छन्। यो चित्रले सङ्केत गर्छ कि ज्ञानले कर्मको बाँध्ने शक्तिलाई भस्म पार्छ, ताकि बाँकी रहेको कुराले बन्धन उत्पन्न नगरोस्। श्लोकले दोस्रो अध्यायको स्थितप्रज्ञसम्बन्धी उपदेशको सम्झना गराउँछ र विद्यालाई पुस्तकसँग होइन, भित्री स्वतन्त्रतासँग जोड्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08