श्लोक 3.7
यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते ॥
लिप्यन्तरण
yastvindriyāṇi manasā niyamyārabhate'rjuna |
karmendriyaiḥ karmayogamasaktaḥ sa viśiṣyate ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
तर हे अर्जुन, जसले मनद्वारा इन्द्रियहरूलाई वशमा राखेर अनासक्त भई कर्मेन्द्रियहरूद्वारा कर्मयोग आरम्भ गर्छ, ऊ श्रेष्ठ हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण अब राम्रो बाटोको वर्णन गर्नुहुन्छ। बाहिरी कर्म दबाएर भित्र लालसा गर्नुको सट्टा मनद्वारा इन्द्रियहरूलाई शासन गर्नुपर्छ र त्यसपछि आसक्तिविना कर्मेन्द्रियहरूद्वारा कर्म गर्नुपर्छ। यही कर्मयोग हो। अघिल्लो श्लोकसँगको भिन्नता ठ्याक्कै छ: त्यहाँ शरीर स्थिर थियो र मन भड्किन्थ्यो; यहाँ मन वशमा छ र शरीरले कर्म गर्छ। कृष्ण त्यस्तो मानिसलाई विशिष्ट अर्थात् उत्कृष्ट भन्नुहुन्छ। आदर्श पलायन होइन, अनुशासित संलग्नता हो।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08