श्लोक 3.6
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् ।
इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचारः स उच्यते ॥
लिप्यन्तरण
karmendriyāṇi saṃyamya ya āste manasā smaran |
indriyārthānvimūḍhātmā mithyācāraḥ sa ucyate ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जसले कर्मेन्द्रियहरूलाई रोकेर मनले इन्द्रियका विषयहरूको चिन्तन गर्दै बस्छ, त्यो मूढ मानिसलाई मिथ्याचारी भनिन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण झूटो त्यागविरुद्ध चेतावनी दिनुहुन्छ। कसैले हात, खुट्टा र अरू कर्मेन्द्रियलाई रोकेर अनुशासित देखिँदै स्थिर बस्न सक्छ, जबकि मन सुख र विषयहरूमै घुमिरहन्छ। यस्तो मानिसलाई मिथ्याचारी, अर्थात् झूटो आचरण भएको भनिन्छ। भित्री कामना कायमै रहे संयमको बाहिरी देखावटीको कुनै अर्थ छैन। यसले अघिल्लो बुँदालाई अझ तीखो बनाउँछ: समस्या शारीरिक क्रियाको होइन, मनको अवस्थाको हो। यसले अर्जुनलाई यो पनि सचेत गराउँछ कि युद्धबाट हट्नु मात्रले उनलाई मुक्त गर्ने छैन।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08