श्लोक 2.6
न चैतद्विद्मः कतरन्नो गरीयो
यद्वा जयेम यदि वा नो जयेयुः ।
यानेव हत्वा न जिजीविषामस्-
तेऽवस्थिताः प्रमुखे धार्तराष्ट्राः ॥
लिप्यन्तरण
na caitadvidmaḥ kataranno garīyo
yadvā jayema yadi vā no jayeyuḥ |
yāneva hatvā na jijīviṣāmas-
te'vasthitāḥ pramukhe dhārtarāṣṭrāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हामीलाई के राम्रो हो भन्ने पनि थाहा छैन, हामी जितौँ कि उनीहरूले हामीलाई जितून्। धृतराष्ट्रका छोराहरू हाम्रो सामु उभिएका छन्, जसलाई मारेर हामी बाँच्न पनि चाहँदैनौँ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
यहाँ अर्जुन दृढ विश्वास होइन, अनिश्चितता स्वीकार्छन्। जित्नु राम्रो कि हार्नु, उनी भन्न सक्दैनन्, किनभने मैदानपारि उभिएका मानिस उनकै आफन्त धृतराष्ट्रपुत्रहरू हुन्, र उनीहरूमाथिको विजयले जीवनलाई अर्थहीन बनाउनेछ। यो स्वीकारोक्ति संवादका लागि महत्त्वपूर्ण छ। अर्जुन एउटा अडानको वकालत गर्नेबाट आफूलाई थाहा छैन भन्ने बोधसम्म पुगेका छन्। यही इमानदार अलमलले अर्को श्लोकमा उनले गर्ने अनुरोधको बाटो खोल्छ, जहाँ उनी बहस छोडेर सिकाइदिन आग्रह गर्छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08