श्लोक 18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः ।
बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥
लिप्यन्तरण
cetasā sarvakarmāṇi mayi saṃnyasya matparaḥ |
buddhiyogamupāśritya maccittaḥ satataṃ bhava ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
मनले सबै कर्म मलाई अर्पण गरेर, मलाई परम मानेर, बुद्धियोगको आश्रय लिएर सधैँ ममा चित्त लगाऊ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अब कृष्ण सिधै अर्जुनसँग बोल्नुहुन्छ। मनले सबै कर्म उहाँलाई अर्पण गरेर, उहाँलाई सर्वोच्च लक्ष्य मानेर, र बुद्धियोगमा भर परेर, अर्जुनले सधैँ कृष्णमा मन अडाउनुपर्छ। यो एउटै निर्देशनमा गीताको व्यावहारिक शिक्षाको सारांश हो। कर्म जारी रहन्छ, तर त्यो भित्रबाट समर्पित, स्पष्ट बुझाइले डोर्याइएको र ईश्वरमा केन्द्रित हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08