श्लोक 14.16
कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् ।
रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥
लिप्यन्तरण
karmaṇaḥ sukṛtasyāhuḥ sāttvikaṃ nirmalaṃ phalam |
rajasastu phalaṃ duḥkhamajñānaṃ tamasaḥ phalam ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
सुकृत कर्मको फल सात्त्विक र निर्मल भनिन्छ; रजस्को फल दुःख हो, र तमस्को फल अज्ञान हो।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण गुणअनुसार कर्मका फल वर्णन गर्नुहुन्छ। सत्त्व सँग सम्बन्धित राम्ररी गरिएको कर्मले निर्मल फल दिन्छ। रजस्ले धकेलेको कर्मले दुःखको फल दिन्छ, किनकि बेचैन इच्छा कहिल्यै पूरै तृप्त हुँदैन र त्यसका लाभमा हानि मिसिएको हुन्छ। तमस्ले आकार दिएको कर्मले अज्ञानतर्फ लैजान्छ, जुन अन्धकारबाट आयो त्यसैलाई झन् गहिरो बनाउँदै। श्लोकले हरेक गुणले कर्मद्वारा आफूलाई दोहोर्याउँछ भन्ने देखाउँछ। मानिस एउटा अवस्थाबाट कर्म गर्छ, र परिणामले त्यही अवस्थालाई बलियो बनाउँछ। यस्तो चक्र तोड्न कर्म गरिने गुणलाई नै बदल्नुपर्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08