श्लोक 10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥
लिप्यन्तरण
sarvametadṛtaṃ manye yanmāṃ vadasi keśava |
na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे केशव, तपाईंले मलाई जे भन्नुहुन्छ, ती सबैलाई म सत्य मान्छु। हे भगवन्, तपाईंको प्राकट्यलाई न देवताले जान्छन्, न दानवले।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन कृष्णले भनेका सबै कुरालाई सत्य मानेर स्वीकार्छन्। त्यसपछि अध्यायको सुरुमा कृष्णले भनेको कुरा आफ्नै शब्दमा दोहोर्याउँछन्: देवता होस् वा तिनका विरोधी दानव, कसैले पनि कृष्णको व्यक्ति, अर्थात् उहाँ प्रकट हुने तरिका, जान्दैनन्। देवता र दानव दुवैको नाम लिँदा शक्तिशाली प्राणीहरूको पूरै दायरा समेटिन्छ। श्लोकमा श्रद्धा र नम्रता सँगै देखिन्छन्। देवताले नबुझेको कुरा बुझेँ भनेर अर्जुन दाबी गर्दैनन्, तर भनिएको कुरामा भरोसा गर्छन्। यसले अगाडिका श्लोकको अनुरोधका लागि आधार तयार गर्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08