श्लोक 4.14
न मां कर्माणि लिम्पन्ति न मे कर्मफले स्पृहा ।
इति मां योऽभिजानाति कर्मभिर्न स बध्यते ॥
लिप्यंतर
na māṃ karmāṇi limpanti na me karmaphale spṛhā |
iti māṃ yo'bhijānāti karmabhirna sa badhyate ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
कर्मे मला लिप्त करत नाहीत, आणि मला कर्मफळाची इच्छाही नाही. जो मला असे जाणतो, तो कर्मांनी बांधला जात नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण अकर्तृत्वाचे रहस्य उलगडतो. तो कर्म करतो, पण कर्म त्याला चिकटत नाही, कारण त्याला फळाची इच्छा नाही. कर्माचे बंधन फळाच्या आसक्तीतून निर्माण होते, कर्मातून नव्हे. येथे एक महत्त्वाचा विचार आहे: जो ईश्वराचे हे स्वरूप जाणतो, तोही कर्मबंधनातून मुक्त होतो. का? कारण तो समजतो की निःस्वार्थ कर्म कसे करायचे. ईश्वर हा आदर्श आहे, आणि त्याचे उदाहरण जाणून मनुष्य स्वतःच्या कर्मातही अनासक्ती आणू शकतो. ज्ञान आणि आचरण येथे एकमेकांशी जोडलेले आहेत.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08