श्लोक 2.30
देही नित्यमवध्योऽयं देहे सर्वस्य भारत ।
तस्मात्सर्वाणि भूतानि न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
लिप्यंतर
dehī nityamavadhyo'yaṃ dehe sarvasya bhārata |
tasmātsarvāṇi bhūtāni na tvaṃ śocitumarhasi ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
हे भारता, सर्वांच्या देहात राहणारा हा देही सदैव अवध्य आहे. म्हणून तू कोणत्याही प्राण्यासाठी शोक करू नयेस.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आत्म्याविषयीच्या युक्तिवादाचा हा सारांश आहे. प्रत्येक शरीरात वसणारा आत्मा कधीही मारला जाऊ शकत नाही. सर्वांच्या म्हणजे केवळ अर्जुनाच्या आप्तांच्याच नव्हे, तर प्रत्येक प्राण्याच्या. म्हणूनच कोणाच्याही मृत्यूबद्दल शोक करणे आवश्यक नाही. येथे कृष्णाचा आत्मविषयक युक्तिवाद पूर्ण होतो, आणि पुढच्या श्लोकापासून तो दुसऱ्या दृष्टिकोनाकडे, स्वधर्माकडे वळतो. हा क्रम महत्त्वाचा आहे: आधी तत्त्वज्ञान, मग कर्तव्य. शोकाचे मूळ दूर केल्यानंतरच कर्तव्याची चर्चा अर्थपूर्ण ठरते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08