श्लोक 2.29
आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेन-
माश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः ।
आश्चर्यवच्चैनमन्यः श‍ृणोति
श्रुत्वाप्येनं वेद न चैव कश्चित् ॥
लिप्यंतर
āścaryavatpaśyati kaścidena-
māścaryavadvadati tathaiva cānyaḥ |
āścaryavaccainamanyaḥ śaṛṇoti
śrutvāpyenaṃ veda na caiva kaścit ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
कोणी याला आश्चर्याप्रमाणे पाहतो, कोणी याविषयी आश्चर्याप्रमाणे बोलतो, कोणी याविषयी आश्चर्याप्रमाणे ऐकतो; आणि ऐकूनही कोणीच याला खरोखर जाणत नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आत्म्याविषयीचा विचार येथे विस्मयाच्या भावनेने व्यक्त होतो. आत्मा हे एक आश्चर्य आहे: काहीजण त्याला प्रत्यक्ष अनुभवतात, काहीजण त्याविषयी बोलतात, काहीजण ऐकतात, पण पूर्णपणे जाणणारे दुर्मिळ आहेत. हा श्लोक नम्रतेचा आहे. तो मान्य करतो की आत्मज्ञान केवळ ऐकून किंवा वाचून मिळत नाही. शेवटच्या ओळीचे दोन अर्थ लावले जातात: कोणीच याला जाणत नाही, किंवा ऐकूनही बहुतेक लोक जाणत नाहीत. कठोपनिषदातही अशीच भावना व्यक्त झाली आहे. आत्मज्ञान अनुभवाचा विषय आहे, केवळ शब्दांचा नव्हे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08