श्लोक 14.20
गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् ।
जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्नुते ॥
लिप्यंतर
guṇānetānatītya trīndehī dehasamudbhavān |
janmamṛtyujarāduḥkhairvimukto'mṛtamaśnute ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
देहाच्या उत्पत्तीचे कारण असलेल्या या तीन गुणांच्या पलीकडे जाऊन देहधारी जन्म, मृत्यू, जरा आणि दुःख यांपासून मुक्त होतो आणि अमृतत्व भोगतो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
गुणांच्या पलीकडे जाण्याचे फळ श्रीकृष्ण सांगतात. देह स्वतः तीन गुणांतून उत्पन्न होतो, पण त्यांच्या पलीकडे गेलेला देहधारी आत्मा जन्म, मृत्यू, वार्धक्य आणि दुःख यांतून मुक्त होतो आणि अमृतत्वाचा आस्वाद घेतो. हे मागील अध्यायातील दुःखांच्या यादीला उत्तर आहे, जिथे जन्म, मृत्यू, वार्धक्य आणि आजार यांवरील चिंतन ज्ञानाचा भाग म्हणून सांगितले होते. येथे त्यांच्यापासून मुक्तीचे वचन दिले आहे. हा श्लोक अर्जुनाच्या पुढील प्रश्नालाही चालना देतो: गुणांच्या पलीकडे जाता येत असेल, तर अशी व्यक्ती कशी ओळखावी?
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08