श्लोक 14.19
नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति ।
गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥
लिप्यंतर
nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāraṃ yadā draṣṭānupaśyati |
guṇebhyaśca paraṃ vetti madbhāvaṃ so'dhigacchati ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
जेव्हा द्रष्टा गुणांखेरीज दुसरा कोणी कर्ता पाहत नाही आणि गुणांच्या पलीकडील तत्त्व जाणतो, तेव्हा तो माझ्या भावाला प्राप्त होतो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आता श्रीकृष्ण बाहेर पडण्याचा मार्ग दाखवतात. जेव्हा द्रष्टा, म्हणजे खरोखर पाहणारा, पाहतो की गुणांखेरीज दुसरा कोणताही कर्ता कर्म करत नाही, आणि त्यांच्या पलीकडे काय आहे ते जाणतो, तेव्हा तो श्रीकृष्णांच्या भावाला पोहोचतो. सर्व कर्मे प्रकृती करते आणि आत्मा कर्ता नाही, या मागील अध्यायातील शिकवणीचा हा प्रतिध्वनी आहे. किल्ली दुहेरी ओळखीत आहे: सर्व बदलांचे कर्ते म्हणून गुणांना पाहणे, आणि त्यांच्या पलीकडील अस्पर्शित सत्याला जाणणे. असे पाहणे तिघांपैकी कोणाशीही, अगदी सत्त्वाशीही, तादात्म्य पावण्यापासून मुक्त करते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08