ശ്ലോകം 10.37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥
ലിപ്യന്തരണം
vṛṣṇīnāṃ vāsudevo'smi pāṇḍavānāṃ dhanañjayaḥ |
munīnāmapyahaṃ vyāsaḥ kavīnāmuśanā kaviḥ ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
വൃഷ്ണികളിൽ ഞാൻ വാസുദേവനാണ്; പാണ്ഡവരിൽ ധനഞ്ജയൻ. മുനിമാരിൽ ഞാൻ വ്യാസനാണ്; കവികളിൽ ഉശനസ്സെന്ന കവി.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
ഇപ്പോൾ പട്ടിക കഥയിലെ മനുഷ്യരിലേക്കുതന്നെ എത്തുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ സ്വന്തം കുലമായ വൃഷ്ണികളിൽ അദ്ദേഹം വാസുദേവനാണ്, അതായത് കൃഷ്ണൻതന്നെ. പാണ്ഡവരിൽ അദ്ദേഹം ധനഞ്ജയനാണ്, കേൾക്കുന്ന അർജുനൻതന്നെ. മുനിമാരിൽ ആഖ്യാനത്തിന്റെ ഉറവിടമായ വ്യാസനും, കവികളിൽ ശുക്രൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനിയായ ഉപദേഷ്ടാവ് ഉശനസ്സും അദ്ദേഹമാണ്. ശ്ലോകം ആത്മബന്ധം നിറഞ്ഞതാണ്. അകലെയുള്ള ദേവന്മാരിലും പർവ്വതങ്ങളിലും മാത്രമല്ല, തേരിലെ രണ്ടുപേരിലും അവരുടെ വാക്കുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന കർത്താവിലും ദിവ്യമഹിമയുണ്ട്. താനും ദിവ്യതയുടെ ഒരടയാളമാണെന്ന് അർജുനൻ കേൾക്കുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08