श्लोक 11.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥
लिप्यन्तरण
ityarjunaṃ vāsudevastathoktvā
svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa bhūyaḥ |
āśvāsayāmāsa ca bhītamenaṃ
bhūtvā punaḥ saumyavapurmahātmā ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
सञ्जय कहलनि: अर्जुन केँ एना कहि कऽ वासुदेव फेर अपन रूप देखओलनि, आ महात्मा फेर सौम्य शरीर धारण कऽ भयभीत अर्जुन केँ धैर्य देलनि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
सञ्जय वापसीक वर्णन करैत छथि। श्रीकृष्ण, जिनका वासुदेव कहल गेल अछि, फेर अपन रूप देखबैत छथि, आ महात्मा फेर सौम्य आकार लऽ कऽ भयभीत अर्जुन केँ सान्त्वना दैत छथि। स्वकम्, अर्थात अपन, शब्द केँ भिन्न-भिन्न तरहेँ पढ़ल गेल अछि: अर्जुनक माँगल चतुर्भुज रूप, परिचित मानव रूप, वा क्रमशः दुनू। सौम्य शब्द, जकर अर्थ कोमल वा शान्त अछि, उग्र रूपक ठीक विपरीत अछि। दर्शन ओहिना समाप्त होइत अछि जेना आरम्भ भेल छल, एकटा मित्रक कृपा सँ।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08